De Cliëntenraad in de pers (2004)
Prijs voor de Cliëntenraad
Chauffeusse wint vrijwilligersprijs
LEIDEN - Jeanet Welbergen, chauffeusse bij verpleeghuis Overrhyn, heeft gisteravond de Co Verhoogprijs 2004 ontvangen uit handen van wethouder Buijing. De Leidse vrijwilligersprijs werd voor de twaalfde keer uitgereikt. (...) De tweede prijs was voor Indra Maksterieks, 'voorbeeldbuddy' van ernstig en chronisch zieken. De vrijwilligers van de Cliëntenraad Sociale Zaken kregen tijdens de bijeenkomst in de Burgerzaal van het stadhuis de derde prijs.
8-12-04
Vragen bij aankoop aandelen gemeente
"Wat kopen we nou precies?"
LEIDEN - De SP, LWG/De Groenen en de Cliëntenraad Sociale Zaken zetten grote vraagtekens bij de gemeentelijke aankoop van aandelen in het reïntegratiebedrijf Krew BV. Daarmee hoopt wethouder Win de Boer (sociale zaken) een onderdeel van de sociale werkvoorziening DZB Leiden te verstevigen. Deze afdeling, die langdurig werklozen aan een baan moet helpen, wordt later wellicht geprivatiseerd, omdat DZB Leiden moet bezuinigen.
Door de aankoop van aandelen kan de gemeente participeren in de commerciële reïntegratiemarkt.(...) De rijksoverheid heeft vastgelegd dat de gemeenten zeventig procent van hun reïntegratieactiviteiten aan de private markt moeten overlaten. "Als wij ons beperken tot de overige dertig procent verschraal je het reïntegratiebedrijf van DZB", zegt De Boer. (...) Krew BV is in heel Nederland actief en werkt samen met dertig sociale werkvoorzieningen. De Boer houdt er rekening mee dat het gemeentelijk reïntegratiebedrijf helemaal wordt geprivatiseerd.
De Cliëntenraad Sociale Zaken heeft weinig vertrouwen in het uitbreiden van commerciële DZB-activititen. "Naar onze mening moet DZB geen prominentere rol krijgen op de Leidse reïntegratiemarkt", schrijft voorzitter E. Meijer op de site van de Cliëntenraad. "DZB heeft zich in het nabije verleden bepaald niet positief onderscheiden." Daarmee doelt Meijer op de minimale resultaten die DZB tot nu toe heeft behaald op het gebied van doorstroming naar reguliere arbeid. Ook LWG/De Groenen ziet geen enkel voordeel in de samenwerking met Krew B.V. Fractievoorzitter J. de Coo vindt het hele verhaal van wethouder De Boer "bijzonder vaag". (...) "Wat kopen we nou precies voor 43.000 euro? Ik krijg daar van de wethouder geen duidelijk antwoord op."
19-10-04 (Erna Straatsma)
Leiden op de radio
Het is niet altijd positief wanneer Leiden de media haalt. Ditmaal figureerde de Cliëntenraad SoZA in het VPRO-programma Argos. Armoede en de Wet Werk en Bijstand (sic!) stonden centraal. Bij Argos kwamen klanten van de Leidse dienst Sociale Zaken en Arbeidsmarktbeleid en ex-leden van de Cliëntenraad aan het woord, onder meer over hun ervaringen met reïntegratiebedrijven. Reïntegratie van werklozen is een actueel onderwerp. Daar gaat veel geld in om, de resultaten zijn over het algemeen mager, zo kwam in het programma naar voren.
op Zondag 19-9-04
'Reïntegratiebedrijven falen'
LEIDEN - Reïntegratiebedrijven die Leidse werklozen aan een baan moeten helpen, presteren slecht, bieden hun klanten weinig adequate hulp en verspillen zo geld. Dat zegt de Cliëntenraad SoZA Leiden, die de belangen behartigt van uitkeringsgerechtigden.
"De geluiden die ons bereiken, zijn heel slecht", zegt de voorzitter van de raad, E. Meijer. De begeleiding zou in veel gevallen ernstig te wensen over laten. "Maatwerk blijkt een holle belofte." De cliëntenraad concludeert dat op basis van verzamelde ervaringen van werkzoekenden.
Als voorbeeld van een slechte begeleiding noemt de cliëntenraad onder meer het bureau Randstad Rentree. Vervelende ervaringen heeft de raad ook met Hudson. Reïntegratiebedrijven hebben het zoeken van een baan van sociale diensten en arbeidsbureaus overgenomen. De gemeente Leiden besteedt jaarlijks zeventig procent (voor 2004 is dat zeven miljoen euro) van haar budget voor uitkeringen aan 'reïntegratietrajecten'.
Randstad Rentree bracht alleen al 1.300 euro in rekening voor jobhunting voor één persoon. De werkelijke zoektocht naar werk bestond uit het knippen van twee advertenties uit een zondagsblad, het aanbieden van een ongeschikte baan bij Schiphol en het doorgeven van een niet-bestaande vacature. Voor een sollicitatie-instructie (volgens betrokkene niet meer dan 'schaven aan mijn cv') rekende het bedrijf 451 euro. De kosten voor begeleiding bij sollicitaties - wat in het geheel niet is gebeurd, aldus de klant - bedroegen 790 euro. De coaching van een nieuwe start kostte 1353 euro. "Er was geen nieuwe start. Ik ben zeer, zeer teleurgesteld", besluit hij zijn verhaal.
Een werkzoekende die begeleiding kreeg van het bedrjjf Hudson betrapte zijn begeleider op valsheid in geschrifte. Hij had een ontbrekend verslag van een sollicitatiegesprek zelf opgesteld, maar verdraaid weergegeven. De medewerker is op het matje geroepen.
Cijfers van de resultaten van reïntegratiebedrijven in 2003 zijn bij de gemeente onbekend, maar in het jaar daarvoor was het succes 'gering', blijkt uit een gemeentelijke rapportage. Randstad Rentree scoorde in 2002 het best. Het bedrijf hielp een op de vijf mensen aan werk. Tegelijkertijd had Randstad ook de meeste uitvallers: bijna een op de drie haakte af.
"Onze ervaringen zijn wisselend", reageert gemeente-ambtenaar M. Kooijmans op de gegevens van de cliëntenraad. "Ik moet wel zeggen: In de loop van de tijd hebben we geleerd. Er is nog een slag te maken." Op onderdelen zijn volgens haar 'nadere afspraken' gemaakt met de bedrijven. Met één bedrijf is het contract opgezegd. Dat was overigens niet Randstad Rentree. Een nieuwe beoordeling van de resultaten van reïntegratiebedrijven staat (nog) niet op stapel. Kooijmans: "Op zich kan het goed zijn om het weer te doen."
De gemeente heeft de mogelijkheid reïntegratiebedrijven tot de orde te roepen. Kooijmans kent ook het bewuste geval van Randstad Rentree. "Zoiets gaan we dus niet laten zitten. Algemeen kunnen we zeggen: daar betalen we niet voor, of u doet dat werk maar over." De ambtenaar kan overigens niet aangeven of dat in het bovengenoemde geval ook is gebeurd.
"Helaas kunnen we niet op de individuele kandidaten ingaan", reageert directeur Haro Kits van Randstad Rentree. "We vinden dat niet chique." In zijn algemeenheid zegt hij dat het bedrijf 'uitvoerig op zoek gaat voor een cliënt'. Daarvoor gaat een Randstad-adviseur een ā twee dagen in de week langs bij bedrijven en kunnen cliënten een beroep doen op de database van het uitzendbureau. Dat mensen uitvallen is 'te betreuren', aldus Kits, 'maar onvermijdelijk'. Randstad Rentree heeft alleen haar (landelijke) cijfers paraat. In 2002 begeleidde het bedrijf bijna twee op de drie mensen naar een baan.
Hudson kon gisteren geen reactie geven.
16-9-04 (Robbert Minkhorst)
"2 op de 3", 2 van welke 3?
Geen alleenstaandentoeslag voor dak- en thuislozen
Een meerderheid van de Leidse gemeenteraad heeft op 29 juni een amendement van de VVD-fractie om de toeslagenverordening, die in het kader van de Wet werk en bijstand (WWB) moet worden vastgesteld, te wijzigen gesteund. Daardoor zullen dak- en thuislozen de alleenstaandentoeslag niet meer krijgen.
Wethouder De Boer verdedigde de toeslag met grote inzet, net als enkele raadsleden. De betreffende toeslag is een alleenstaandentoeslag voor bijstandsgerechtigden die de bestaanskosten niet kunnen delen, en dat kunnen daklozen niet. Ze hebben weliswaar geen huurlasten e.d. maar de kosten van het leven op straat zijn allesbehalve laag, zo kost bijv. elk hapje eten of kopje koffie veel geld, en een slaapplaats is evenmin gratis. Fraude wordt in Leiden tegengegaan d.m.v. een goede controle. Het leek echter alsof de voorstemmers niet hadden geluisterd. Sommigen bleven praten over een woonlasten- of woonkostentoeslag. Men kan slechts speculeren over de de reden(en) waarom voor het amendement werd gestemd, wellicht een, of een combinatie, van deze: gebrek aan kennis en/of interesse, vooroordelen, populisme, de jacht op angstige en rancuneuze kiezers.
Zonder vooralsnog een alternatief te bieden heeft de gemeenteraad de alleenstaandentoeslag van de zwaksten in de Leidse samenleving afgepakt en hen verder gemarginaliseerd. Aan oplossingen voor een schrijnend maatschappelijk probleem wordt onvoldoende gewerkt. Er is in Leiden een groot gebrek aan huisvesting, zowel voor zelfstandig als voor begeleid wonen. Kleinere en goedkopere sociale huurwoningen, die qua woonoppervlakte en huurprijs zeer geschikt zijn voor alleenstaanden met zeer lage inkomens, worden gesloopt en vervangen door duurdere gezinswoningen. Voor verslaafde daklozen zijn de voorzieningen eveneens ontoereikend. Kortom, het ontbreekt in Leiden nog steeds aan een fatsoenlijk en samenhangend beleid voor dak- en thuislozen en bij het volkshuisvestingsbeleid worden de laagstbetaalden, met name de alleenstaanden onder hen, vrijwel genegeerd.
Beide Cliëntenraden zijn zeer teleurgesteld over hetgeen op 29 juni is besloten. De meerderheid van Leidse gemeenteraad heeft het sociale gezicht van Leiden geschonden door dit VVD-amendement aan te nemen. Wij zijn zeer verbaasd over de opstelling van de PvdA, een partij die zich nog wel eens sociaal wil noemen.
Ten slotte, om het een en ander eens in een ander perspectief te plaatsen, de door het College voorgestelde alleenstaandentoeslag voor dak- en thuislozen kost ongeveer even veel als hetgeen Leiden kwijt is aan het riante wachtgeld voor afgetreden wethouders. Bijstandsgerechtigden wordt echter een heel scala van verplichtingen opgelegd. Dat geldt niet ex-wethouders, zij hebben zelfs geen sollicitatieplicht.
voorzitter Cliëntenraad SoZA Leiden
voorzitter Cliëntenraad De Binnenvest
9-7-04
(ingezonden als Het geschonden sociale gezicht van Leiden; ingekort)
Waar is het sociale gezicht van Leiden?
PvdA-woordvoerder Wijfje en zijn fractie stemden gisteren voor een VVD-amendement dat de Leidse daklozentoeslag afschaft. Onderliggende motivering van de keuze van PvdA en VVD is de aanzuigende werking op daklozen uit andere gemeenten en oneigenlijk gebruik van de woonkostentoeslag voor minima die wel een dak boven het hoofd hebben. In 1999 heb ik als lid van de Cliëntenraad Sociale Zaken ook het argument van de aanzuigende werking aangevoerd. Echter, in de praktijk is dit sinds 1999 niet bewaarheid. Dit jaar is zelfs het aantal daklozen gedaald van 183 naar 167. Op de website van de VVD bestempelt raadslid Gruting Leiden als een populaire "vestigingsplaats" voor daklozen. Waar zij haar gegevens vandaan haalt is mij vooralsnog een raadsel. De onderliggende motivering van toenmalig GL-wethouder Laurier was destijds onder meer daklozen sociaal te activeren in dagbestedingsprojecten zoals "De Zaak" in ruil voor toekenning van de toeslag. Dit zou reïntegratie in de maatschappij op termijn kunnen vergemakkelijken. Gruting vermeldt op de VVD-website dat daklozen zo snel mogelijk weer een dak boven het hoofd moeten en aan het werk moeten, net als ieder ander. Op welke wijze dat zou moeten weet zij echter niet. Wel maakt zij de weg daarnaartoe met het afschaffen van de daklozentoeslag moeilijker en bereikt dus een omgekeerd effect. Dat de Leidse PvdA-fractie meegaat in dergelijke kromme beargumenteringen van de VVD is mij een raadsel.
R. Dentener, Leiden
5-7-04 (ingezonden brief)
Het betreft niet een "woonkostentoeslag" maar de alleenstaandentoeslag. Het verbinden van de toeslag aan deelname aan reïntegratie-activiteiten mag niet. Het raadslid heet Van Gruting (CR).
Cliëntenraad hekel diverse maatregelen bijstandswet
Op woensdag 2 juni vond een extra vergadering van de raadscommissie sociale infrastructuur plaats over de nieuwe bijstandswet (WWB). De Cliëntenraad SoZA behartigt de de belangen van Leidse bijstandsgerechtigden en hekelde diverse punten.
De Cliëntenraad wees het voorgestelde strengere maatregelenbeleid (strafkortingen) af, "want de noodzaak hiervoor is niet aangetoond en het gaat om mensen met zeer weinig geld, die door een korting op hun uitkering in grote problemen kunnen komen.", aldus de raad. Men heeft daarom een alternatief, het zes-stappen-plan, voorgesteld. Ook vind de Leidse Cliëntenraad dat klanten van SOZA eerst gehoord moeten worden voordat ze eventueel gekort worden op hun uitkering.
Over de zogenaamde risicoprofielen, die moeten helpen bij het opsporen van eventuele fraude, toon de Cliëntenraad zich zeer bezorgd. De Leidse Cliëntenraad vreest dat bijstandsgerechtigden ook in Leiden wel eens collectief in de beklaagdenbank zouden kunnen worden geplaatst en hun onschuld moeten aantonen.
De Cliëntenraad SoZA vreest dat de groep dak- en thuislozen in Leiden wel eens dramatisch zou kunnen toenemen, gezien de sloop- en bouwplannen van gemeente en woningcorporaties. Goedkope woningen verdwijnen uit het bestand sociale huurwoningen door sloop, verkoop of te hoge huur, slechts dure woningen komen terug. Voor alleenstaanden met lage inkomens wordt helemaal niet gebouwd. De
gevolgen zullen rampzalig zijn voor woningzoekenden met een smalle beurs.
8-6-04
Cliëntenraad uit zorgen
Wellicht toename van dak- en thuislozen
Leiden - De Cliëntenraad, die de belangen van Leidse bijstandsgerechtigden behartigt, maakt zich zorgen over een aantal maatregelen in het kader van de nieuwe bijstandswet (WWB). Onlangs vond een extra vergadering plaats van de raadscommissie sociale infrastructuur, over vier verordeningen in het kader van deze nieuwe wet.
De Cliëntenraad was een van de insprekers op deze verordeningen, waar veel Leidenaren mee te maken zullen krijgen. De eerste verordening (...) is de Reïntegratieverordening. Deze beoogt om bijstandsgerechtigden weer aan het werk te helpen. De Cliëntenraad wil daarbij extra aandacht voor zorgvuldigheid en individueel maatwerk. Dit betekent dat mensen, die niet tevreden zijn over het reïntegratieadvies (...), het recht hebben op correcties in de rapportages (sic!). Ook moeten zij terecht kunnen bij een echt onafhankelijke instantie voor een zogenaamde second opinion.
De tweede verordening (...) is de Maatregelenverordening. De gemeente is van plan om over te gaan tot strengere financiële sancties, zonder dat de noodzaak daarvan, volgens de Cliëntenraad, is aangetoond. Bijstandsgerechtigden wordt niet (meer) het voordeel van de twijfel gegund, wanneer er iets mis gaat, maar ze krijgen meteen een strafkorting. De raad vindt dit des te zorgelijker omdat het hier om mensen gaat die weinig of geen financiële ruimte hebben. Het aantal dak- en thuislozen zou wel eens verloren kunnen gaan, zeker met het oog op de sloop- en bouwplannen van de gemeente en het verdwijnen van sociale huurwoningen.
De derde besproken verordening is de Toeslagenverordening. Wat deze verordening betreft, wijst de Cliëntenraad elke verlaging van uitkeringen af, niet alleen voor dak- en thuislozen, maar voor welke groep dan ook.
Bij de (...) Handhavingsverordening zijn met name de zogenaamde risicoprofielen aan de orde gekomen. Met deze profielen zou het gemakkelijker moeten worden om fraude op te sporen. De Cliëntenraad maakt zich zorgen over de goedwillende bijstandstrekkers (sic!).
23-6-04
Een belangrijk deel van de structuur en interne logica is in beide artikelen door redactioneel ingrijpen hier en daar verloren gegaan.
Stoere praat van minister Zalm over dwangwarbeid bijstandsgerechtigden
Bijstandsaanvragers en -gerechtigden worden vaak collectief in de beklaagdenbank geplaatst bijv. als werkschuwe fraudeurs of frauderende profiteurs. Dat is stigmatiserend vernederend en beledigend. Het past in de huidige trend om uitkeringsgerechtigden te marginaliseren vaak te criminaliseren eigenlijk als rechteloze on- mensen te behandelen en feitelijk te dehumaniseren. Hierbij knoopt de stoere praat van Zalm over een soort dwangarbeid voor bijstandsgerechtigden aan. Hij bevestigt het negatieve beeld en profileert zich via flinke taal ten koste van bijstandsgerechtigden ("dan maken ze maar zin" tja...). Wellicht kan Zalm bij zijn zelfmanifestatie niet zonder vijandbeeld. Sinds de oorvijgen van collega Eichel en bondskanselier Schröder zoekt hij dat liever bij weerlozen.
Nederland heeft echter een arbeidsrecht. Bij "werken voor een uitkering" is sprake van een:
1. persoonlijke verplichting om arbeid te verrichten,
2. gezagsverhouding,
3) betaling van een bedrag in ruil voor arbeid dat beschouwd kan worden als loon,
4) zekere tijd waarin dit van toepassing is.
Daarmee is voldaan aan de definitie van een dienstbetrekking en geldt het arbeidsrecht. Voor belanghebbenden gelden in deze situatie in ieder geval de collectieve arbeidsvoorwaarden zoals die in de CAO voor de bedrijfstak zijn vastgelegd. Bovendien is betaling onder het minimumloon illegaal. In feite wil Zalm werknemers in de schoonmaak en thuiszorg werkloos maken om ze voor een bijstandsuitkering weer hetzelfde te laten doen. Daarbij is sprake van betaling onder het minimumloon en het negeren van een CAO. Zalm moedigt dus ontduiking van de wet aan.
Poetsen bij bejaarden is veel meer dan wat stofzuigen. Zalms opmerkingen zijn kwetsend voor degenen die in de thuiszorg werken met inzet en toewijding en bepaald niet voor een goed salaris en zorgwekkend voor de schoonmaakbranche. Kennelijk beschouwt Zalm deze werknemers als nutteloos en de schoonmaakbranche als overbodig en vindt hij thuiszorg zo onbelangrijk dat het schoonmaken maar gedaan moet worden door willekeurige bijstandgerechtigden en als er niemand is vindt hij het waarschijnlijk ook goed (kost niets). De minister zoekt dus naar oneigenlijke manieren om te bezuinigen op de AWBZ (en WMO). Sociale diensten en thuiszorgorganisaties zitten echter niet te wachten op onuitvoerbare plannetjes.
Zalm kan beter de feitelijke afschaffing van gesubsidieerde arbeid terugdraaien en geld beschikbaar stellen voor goede werkgelegendheidsprojecten waaronder bijv. in de thuiszorg als hij iets wil doen tegen werkloosheid. Daarbij hoort ook bestrijding van vooroordelen over uitkeringsgerechtigden en ouderen onder werkgevers.
Voorzitter Cliëntenraad SoZA Leiden
7-6-04
Ingezonden brief van bijna 2 weken eerder, n.a.v. redactioneel commentaar.
Wethouder: SP doet aan stemmingmakerij
(Zie eerst LD 26-5-04 en 28-5-04)
door Robbert Minkhorst
LEIDEN - De gemeente Leiden legt geen onverwachte huisbezoeken af om te controleren of een uitkeringsaanvraag terecht is of deugt. Evenmin experimenteert de Sociale Dienst ermee. Dat antwoordt interim-wethouder Wim de Boer op vragen van de SP.
Die ene keer dat zomaar een vrouw werd gecontroleerd - ze was niet thuis - heeft niets te maken met een pilot of experiment, stelt De Boer. "Als de SP dat in dit specifieke geval wel suggereert, is dat onjuist. Er bestaat geen experiment of pilot en dus is er ook geen uitvoering van. Over de toedracht in individuele situaties doe ik geen mededelingen. Als iemand zich benadeeld of onjuist behandeld voelt, kan hij bezwaar maken."
Dat is in dit geval ook gebeurd, meldde het Leidsch Dagblad deze week. Uit dat bezwaar blijkt dat het om een uitkeringsaanvraag gaat die is afgewezen, onder meer na een (vruchteloos) bezoek aan huis. Het artikel was ook voor de SP aanleiding De Boer om opheldering te vragen.
De wethouder impliceert in zijn beantwoording dat de SP aan stemmingmakerij doet. Volgens de tijdelijke vervanger van Mohamed Rabbae is alle ophef voor niets. "Mij moet van het hart dat ik de werkwijze van de SP betreur. Er wordt onnodig ruis veroorzaakt en er worden zaken aan elkaar gekoppeld die niets met elkaar te maken hebben. Eén telefoontje naar de wethouder had dit gedoe en de niet nodige onrust bij bijstandsgerechtigden kunnen voorkomen."
De Boer geeft verder toe in zijn beantwoording dat de afdeling sociale zaken overweegt om bij wijze van proef preventieve huisbezoeken te gaan afleggen. Dat veroorzaakte onrust bij de Cliëntenraad, die de belangen van bijstands- en uitkeringsgerechtigden behartigt. "Bij het afleggen van preventieve huisbezoeken worden bijstandsgerechtigden bij voorbaat in de beklaagdenbank geplaatst en zonder enige concrete aanwijzingen collectief als wetsovertreders behandeld", vindt voorzitter Meijer. "Dat is stigmatiserend, vernederend en beledigend. Het past wel in de trend om uitkeringsgerechtigden steeds meer te marginaliseren en vaak te criminaliseren."
Volgens de wethouder is er geen enkele reden om sociale zaken 'terug te fluiten', waar de SP op aan heeft gedrongen. Want, "zoals al gesteld, vinden er geen huisbezoeken op basis van een experiment plaats." Overigens heeft de GroenLinkser geen bezwaren tegen controles, 'om te kunnen handhaven'. "Ik wil wel dat daar heel zorgvuldig mee om wordt gesprongen, gezien de zwaarte ervan", zegt De Boer. "Handhaving is natuurlijk iets dat nodig blijft. Niemand wil toch dat er een uitkering wordt verstrekt aan mensen die daar geen recht op hebben?"
1-6-04
SP wil uitleg over huisbezoek
Wethouder moet Sociale Zaken terugfluiten
LEIDEN - De Leidse SP-fractie heeft schriftelijke vragen gesteld aan interim-wethouder Wim de Boer van sociale zaken over het plant van ambtenaren om uitkeringsaanvragen te controleren door middel van onverwachte huisbezoeken. Dit naar aanleiding van het bericht in het Leidsch Dagblad van 26 mei j.l., waarin het plan openbaar werd gemaakt.
In de brief vraadt SP-fractievoorzitter Paul Day de Groen Links-wethouder, of hij op de hoogte is van eerdere preventieve huisbezoeken door ambtenaren van sociale zaken en van de plannen voor een experiment daartoe. Ook wil hij van De Boer weten of die bereid is om sociale zaken in dat geval terug te fluiten, aangezien de wethouder in het artikel aangaf tegen dergelijke proeven te zijn. Ten slotte wil de SP weten wat De Boer wil doen aan één specifiek geval van preventieve controle door sociale zaken, dat bij de partij bekend is. (...)
Daar (Amsterdam en Rotterdam, ClRd) gebeurt het (huisbezoek, ClRd) al langer en met succes. Volgens E. Meijer, voorzitter van de Cliëntenraad die de belangen van bijstandsgerechtigden behartigt, moet daarbij een nuance geplaatst worden. Meijer: "De huisbezoeken in Rotterdam-Charlois betroffen geen wilekeurige steekproef, maar een groep waarvan concreet werd vermoed dat er iets niet klopte. Ook in Kralingen ging het om een geselecteerde groep. Verder is het zo dat de reguliere controles in Amsterdam en Rotterdam jarenlang niet, of in onvoldoende mate, plaatsvonden, waardoor daar een cultuur ontstond die leidde tot een relatief groot aantal onrechtmatige uitkeringsaanvragen. In Leiden is dit niet aan de orde omdat de sociale dienst hier deze zaken wel altijd in orde heeft gehad."
28-5-04
De ClRd kent het genoemde "geval". Er wordt echter op een wat ongelukkige wijze een verband gesuggereerd tussen twee geheel gescheiden zaken. Preventieve huisbezoeken zijn in Leiden niet aan de orde.
Onrust over plan voor controle steuntrekkers
door Robbert Minkhorst
LEIDEN - Bij de Cliëntenraad, die de belangen behartigt van Leidse uitkeringsgerechtigden, is onrust ontstaan over het plan van ambtenaren om met huisbezoeken aanvragers van uitkeringen te controleren. Interim-wethouder Wim de Boer is echter tegen een dergelijke methode om fraude op te sporen.
In Amsterdam en Rotterdam gebeurt het wel, en met succes. In de Rotterdamse deelgemeente Charlois werden na een bezoek aan 101 huizen zestig uitkeringen stopgezet. Huisbezoek in Kralingen-West leverde de gemeente een besparing op van 370.000 euro.
In Leiden gaan sociaal rechercheurs alleen op huisbezoek als er gegronde redenen zijn om te denken dat iemand onterecht een uitkering krijgt. Volgens de SP Hulplijn is er in Leiden ten minste één keer preventief huisbezoek gedaan. Een moeder en haar baby bleken bij een onaangekondigd bezoek niet thuis en mede om die reden is haar een uitkering geweigerd. Als toelichting wordt gegeven dat zij 'onvoldoende inlichtingen heeft verstrekt om het recht op bijstand vast te kunnen stellen'. Uitgezocht wordt nog of de Leidse een boete moet betalen.
De Coo van LWG/De Groenen vindt dat de gemeente 'lelijk de fout in gaat'. "Hier ben ik nou zo boos over; het gebeurt dus al. Dit moet gelijk de kop ingedrukt worden. Mensen komen niet voor hun lol bij de sociale dienst. Ik kan op geen enkele manier de rechtvaardigheid, laat staan de logica van deze preventieve huisbezoeken erin ontdekken."
Interim-wethouder De Boer van sociale zaken, de tijdelijke opvolger van de aanvankelijk zieke en later opgestapte Mohamed Rabbae, heeft geen verklaring voor het voorval. Ik ken dit geval niet", zegt hij. "Ik zou dit verhaal afdoen als een tamelijk onzinnig gerucht."
Ambtenaren van sociale zaken hebben in een overleg met de Cliëntenraad aangekondigd dat een proef wordt voorbereid. Besproken is het idee niet, zegt voorzitter Meijer. "We weten nog helemaal niets. Over een maand is er een nieuw overleg." De Cliëntenraad vindt preventieve huisbezoeken een inbreuk op de privacy. "Ze zijn ook niet nodig", zegt Meijer. "Er zijn genoeg andere methoden om te controleren of een aanvraag rechtmatig is." Wethouder De Boer: "Ik ben verbaasd dat dit al bij een overleg met de Cliëntenraad terechtkomt."
Tegen de afwijzing van de uitkering van de mevrouw met baby is bezwaar ingediend. De vrouw was bij kennissen, waar zij at en bleef overnachten. Meijer: "Als het klopt, is dat een schandaal. Niemand is verplicht om de hele dag thuis te zitten. De sociale dienst heeft niets te zoeken bij mensen thuis, tenzij er hele duidelijke vermoedens van fraude zijn."
26-5-04
Het vervolg: 28-5-04 en 1-6-04.
Geachte redactie,
In de kop boven het artikel in uw krant van 26 mei j.l. over huisbezoeken bij aanvragers van een bijstandsuitkering door de Leidse sociale dienst gebruikt u het woord 'steuntrekkers'. Dit is een
denigrerende term voor uitkeringsgerechtigden of, specifieker en in dit geval toepasselijker, bijstandsgerechtigden. De Cliëntenraad SoZA Leiden hoopt daarom dat u in de toekomst zult afzien van het gebruik van dat woord.
De 2e alinea van het stuk is zeer suggestief. Van een serieuze krant verwachten wij een exactere berichtgeving. De genoemde huisbezoeken in Rotterdam-Charlois betroffen geen willekeurige steekproef, maar een groep waarvan concreet werd vermoed dat er iets niet klopte. Ook in Rotterdam-Kralingen ging het om een geselecteerde groep. Verder is het zo dat in zowel Rotterdam als Amsterdam de reguliere controles jarenlang niet of in onvoldoende mate plaatsvonden en de diverse administraties niet deugden, waardoor daar culturen konden ontstaan die leidden tot onder meer relatief grote aantallen onrechtmatige verstrekkingen van uitkeringen. In de gemeente Leiden speelt dit niet, aangezien de Leidse sociale dienst deze zaken wel altijd in orde heeft gehad en de reguliere controles op rechtmatigheid adequaat uitvoert.
Middels plaatsing van deze corrigerende opmerkingen zou u het een en ander recht kunnen zetten.
Hoogachtend,
Cliëntenraad SoZA Leiden
Leidse bezuinigingen
Het Leids Nieuwsblad besteedt in de uitgave van 27 april veel aandacht aan de raadsdebatten over de taken- en efficiencydiscussie. Deze debatten werden eigenlijk gereduceerd tot discussies over bezuinigingen, hoewel ze misschien over meer hadden moeten gaan. Een onderwerp dat daarbij nadrukkelijk aan de orde kwam was het sociale beleid van de gemeente Leiden, en het dreigende verlies van het sociale gezicht van deze stad door de bezuinigingen. Daarbij moet worden aangetekend dat er dit jaar al sterk is bezuinigd op het minimabeleid. Uiteindelijk is een klein deel van de nieuwe bezuinigingen door de gemeenteraad ongedaan gemaakt na initiatieven van de fracties van Groen-Links en de PvdA.
Toch is er geen reden voor deze collegepartijen om ergens trots op te zijn, daarvoor komen de bezuinigingen te hard aan. Bovendien zou wel eens de indruk kunnen ontstaan dat ze het op een akkoordje hebben gegooid: Groen Links mocht iets voor de kinderen regelen en de PvdA iets voor de 65-plussers, twee groepen die op enige sympathie in de media kunnen rekenen. Dat andere kwetsbare mensen buiten de boot vallen leek deze fracties minder te deren dan een eventueel conflict met coalitiepartners. Door deze ontwikkelingen is het Leidse sociale beleid, zoals dat in de loop der jaren tot stand is gekomen, binnen vrij korte tijd grotendeels afgebroken, en dat is betreurenswaardig.
Wellicht kunnen de PvdA en andere fracties uitleggen waarom een 65-plusser met alleen AOW, en dat is een hoger inkomen dan dat van een 65-minner met een bijstandsuitkering, er ca. € 550,- bij mag krijgen en een 59-jarige bijstandsgerechtigde, die kansloos op de arbeidsmarkt is, niet. Groen Links en anderen kunnen dan misschien duidelijk maken waarom gezinnen met kinderen iets extra's mogen krijgen en bijvoorbeeld in eenzaamheid verpieterende alleenstaande bijstandsgerechtigden niet. Voor alle duidelijkheid: enig minimabeleid is uiteraard beter dan geen minimabeleid. Er waren echter mogelijkheden om minder te bezuinigen en om het geld anders in te zetten, ondanks de nieuwe bijstandswet.
Het is in zo'n situatie natuurlijk gemakkelijk en verleidelijk om Haagse bezuinigingen en de Wet werk en bijstand de schuld te geven, maar daarmee wordt voorbij gegaan aan het feit dat met creativiteit, en goede en politieke wil, meer mogelijk was geweest.
De Cliëntenraad SoZA is er voor alle mensen met een minimuminkomen en heeft de fracties gewezen op enkele mogelijkheden, maar werd genegeerd door de collegepartijen en door vrijwel de gehele oppositie. Opmerkelijk is verder dat de PvdA en andere fracties opeens geen belangstelling meer toonden voor de bestrijding van de armoedeval, waarvoor oorspronkelijk & 250.000 in 2005, en daarna & 500.000 per jaar, was gereserveerd. Ook binnen het nieuwe wettelijke kader waren er namelijk mogelijkheden geweest om op dat gebied iets te regelen.
En de oppositie dan? Laat ik mij beperken tot de oppositiepartij die niet nalaat het belang van solidariteit te benadrukken: de SP. Deze fractie besloot om d.m.v. een "postzegelmotie" de schuld aan "Den Haag" te geven. De ferme taal in de media kreeg helaas geen inhoudelijk vervolg in de gemeenteraad. Er kwam van deze partij geen enkel initiatief op het gebied van het armoedebeleid, zoals ook enkele raadsleden van collegepartijen verbaasd constateerden. Men sloot zich slechts aan bij bovengenoemde initiatieven van twee collegepartijen.
Al met al was het een droevige week voor heel veel Leidse minima, zij zullen zich meer dan ooit in de steek gelaten voelen. De Cliëntenraad SoZA is zeer teleurgesteld in deze recente ontwikkelingen, maar blijft zich uiteraard 100% inzetten voor deze mensen.
Voorzitter Cliëntenraad SoZA Leiden
4-5-04
(ingezonden stuk, door de redactie ingekort)
Kritiek Cliëntenraad SoZA en Leidse FNV op bezuinigingen
LEIDEN - In brieven aan het college van Burgemeester en Wethouders hebben voorzitter E. Meijer en secretaris B. Ferradj van de Cliëntenraad So(ciale) Za(ken en Arbeidsmarktbeleid Leiden) en secretaris R. Zandvliet van het Leidse FNV-vakbondscentrum namens hun organisaties kritiek geuit op de voorgenomen bezuinigingen ten koste van de laagstbetaalden en op de besparingen bij voorzieningen waar die groep gebruik van maakt. Deze bezuinigingen zijn onderdeel van het raadsvoorstel taken- en efficiencydiscussie waarvan de inspraaktermijn vorige week afliep. De brieven zijn geschreven in het kader van deze inspraakprocedure.
De Cliëntenraad en FNV zijn tegen de aangekondigde bezuinigingen op het minimabeleid. Beide organisaties zijn van mening dat het geld zeer goed besteed kan worden aan bijvoorbeeld de aanvullende ziektekostenverzekering voor minima, de bijzondere bijstand, uitstroompremies voor bijstandsgerechtigden die werk vinden en andere verstrekkingen en vergoedingen, maar ook aan gesubsidieerde arbeid. Zij zijn daarnast van mening dat er door rijk en gemeente al genoeg is bezuinigd ten koste van de meest kwetsbaren in de samenleving. Beide organisaties vinden daarom dat mogelijkheden voor bezuinigingen bij andere begrotingsposten gezocht moeten worden.
Ook maken de Cliëntenraad SoZA en de plaatselijke FNV-afdeling bezwaar tegen de bezuinigingen op de Onderwijswinkel en de Rechtswinkel, instellingen waarvan mensen met lage inkomens gebruik van kunnen maken. De Onderwijswinkel biedt onder andere huiswerkhulp en muziekonderwijs voor kinderen uit achterstandsgezinnen, en houdt spreekuren voor ouders. Uit het aantal leerlingen en de goed bezochte spreekuren blijkt het grote belang hiervan. Een groot deel van de begeleide kinderen is van allochtone afkomst, zodat de Onderwijswinkel volgens deze organisaties ook een zeer nuttige taak vervult op het gebied van integratie en inburgering. De Cliëntenraad en de FNV wijzen er op dat het werk niet alleen door vrijwilligers kan worden uitgevoerd en dat de argumentatie van B&W om de gemeentelijke bijdrage te beëindigen onjuist is. "De via scholen aangeboden voorzieningen op dit terrein zijn veelal niet betaalbaar voor de doelgroep. Er zijn ook geen andere instellingen die zo'n laagdrempelige toegang tot dergelijke hulp en advisering op onderwijsterrein bieden, en die het wegvallen van de Onderwijswinkel zouden kunnen compenseren." Ook de Rechtswinkel willen raad en bonden graag behouden voor de Leidse burgers met een smalle beurs, want "ook wie geen advocaat kan betalen moet recht hebben op juridische informatie en hulpverlening."
Ten slotte uiten de Cliëntenraad en de Leidse FNV hun bezorgdheid over bezuinigingen op de uitvoering van het sociaal- en arbeidsmarktbeleid. Men vreest voor een verslechtering van de dienstverlening van de dienst Sociale Zaken en Arbeidsmarktbeleid, want "zonder voldoende en adequate middelen kan die dienst bijstandsgerechtigden en andere klanten geen kwaliteit en maatwerk bieden", aldus beide organisaties.
30-3-04
Een artikel met vrijwel dezelfde inhoud stond in de Leidse editie van het van 31 maart 2003 onder de kop: Kritiek Cliëntenraad en FNV op bezuinigingen.
'Leiden doet afstand van een aanzienlijk deel van het sociaal beleid'
Cliëntenraad vreest gevolgen van bezuinigingsplan
door Robbert Minkhorst
Leiden - Leidse minima krijgen het zwaarder als de voorgenomen kortingen op voorzieningen worden doorgezet. Voor voorzitter Meijer van de Cliëntenraad is het bezuinigingspakket van 9,6 miljoen euro van het college 'heel moeilijk verteerbaar'.
Burgemeester en wethouders snijden in het minimabeleid. Geld dat wordt gebruikt om de armoedeval te voorkomen wordt geschrapt. Het gaat om een besparing van 500.000 euro per jaar.
Ook de woonlastenregeling, een tegemoetkoming voor mensen met hoge woonlasten, moet verdwijnen. Dat levert 300.000 euro per jaar op. Verder kort het college op de Onderwijswinkel en de Rechtswinkel. De politiek praat de komende tijd over het bezuinigingspakket. De gemeenteraad moet er op 20 april een besluit over nemen.
"Het is een breuk met het verleden", zegt Meijer. Dat betreuren wij uiteraard. Het komt er dus op neer dat Leiden afstand doet van een aanzienlijk deel van het sociaal beleid, zoals dat in het verleden tot stand is gekomen. Als ik lid zou zijn van een partij die een hoogwaardig sociaal beleid voorstaat, zou ik hier heel grote problemen mee hebben.
"Het is een politieke keuze", beseft Meijer. "Men heeft andere prioriteiten gesteld. Wij zijn van mening dat dit geen keuzes zijn waarvan onze achterban profiteert. De Cliëntenraad behartigt de belangen van minima. Meijer zegt dat de raad het pakket nog eens verder 'goed wil bestuderen' voor hij stappen onderneemt. "Er zijn ook bezuinigingen die niet direct met sociale zaken te maken hebben", legt hij uit. Meijer heeft er alvast twee gevonden: kortingen op de Leidse Rechtswinkel en de Onderwijswinkel. "Dat zijn voorzieningen waar onze cliënten baat bij hebben."
De Rechtswinkel biedt juridische bijstand aan mensen met een laag inkomen. De onderwijswinkel in Leiden-Noord geeft bijlessen en huiswerkbegeleiding aan kinderen uit achterstandsgezinnen. Ook kunnen kinderen uit gezinnen met lage inkomens er muziekonderwijs volgen.
Uit Meijers commentaar licht op dat bij partijen als Groen-Links en de PvdA gewetensnood zou kunnen ontstaan. Die twee fracties hebben ook bij eerdere bezuinigingen als voorwaarde gesteld dat de operaties niet ten koste mogen gaan van het sociale beleid.
Dat de bijdragen voor armoedeval en woonlasten verdwijnen, verbaast Meijer overigens niet. Door de nieuwe bijstandswet is het lastiger voor gemeenten om eigen minimabeleid te voeren. "Ik zag de bui al wel hangen", zegt Meijer. "Leiden krijgt gewoon 1,6 miljoen euro minder van het rijk. Er is besloten om dat tekort niet uit eigen middelen aan te vullen. Categoriaal minimabeleid mag dan niet meer, maar ook daarbij had Leiden het geld ervoor best kunnen toevoegen aan het algemene minimabeleid. Heerlen heeft dat allemaal wel gedaan. Daar heeft de gemeenteraad gewoon geëist dat het minimabeleid op peil bleef."
21-2-04
Opmerkingen: de Cliëntenraad heeft geen cliënten; GL en PvdA zijn college-partijen (met VVD en D66); het artikel gaat over een extra bezuinigingsronde in het kader van de "taken- en efficiencydiscussie"; Heerlen heeft toch extra bezuinigd en de brief van B&W over extra geld voor de minima was dus voorbarig.
Zie ook Leiden en de WWB.
Cliëntenraad bezorgd over bezuinigingen
LEIDEN - In zijn nieuwjaarstoespraak op 9 januari toonde de voorzitter van Leidse Cliëntenraad Sociale Zaken en Arbeidsmarktbeleid, de heer Meijer, zich bezorgd over de verreikende gevolgen van het regeringsbeleid en van de invoering van de Wet werk en bijstand (WWB) voor de achterban van de Cliëntenraad. Hij noemde met name de bezuinigingen en verhoogde bijdragen die juist de allerarmsten raken. Meijer wees erop dat hij in zijn nieuwjaarstoespraak van vorig jaar al zijn zorgen uitte over de WWB. Sinds mei 2003 voorziet de Cliëntenraad leden van de gemeenteraad van informatie en ideeën met betrekking tot deze nieuwe wet. De voorzitter uitte echter ook enige kritiek: "Helaas krijgen wij wel eens de indruk dat met onze informatie niet altijd iets wordt gedaan en zelfs dat die niet door iedereen op prijs wordt gesteld. Dat is jammer want wij vinden dat wij, als vertegenwoordigers van de mensen waar het om en over gaat, gehoord moeten worden, en dat onze inbreng serieus genomen moet worden."
De heer Meijer blikte vooruit op het nieuwe jaar en uitte zijn bezorgdheid erover dat bij de invoering van de WWB te veel in termen van plichten, maatregelen en sancties wordt gedacht en te weinig over rechten van cliënten en het waarborgen daarvan. Hij sprak dan ook de hoop uit dat 04 goed benut zal worden door de gemeenteraad, de verantwoordelijke wethouder en de betrokken ambtenaren, en wel in het belang van de mensen om wie het gaat, en dat de goede Leidse traditie op het gebied van sociaal beleid zal worden voortgezet.
13-1-04
'Informatie cliëntenraad niet op prijs gesteld'
Vrijwel als hierboven, zonder de slotalinea maar met: "Bovendien hebben wij enige nuttige kennis en informatie verzameld, en daarbij een voortvarendheid getoond die wij ook graag bij anderen zien."
15-1-04
In op Zondag van 18-1-04 stond een zeer summiere weergave onder de kop 'Zorg over regeringsbeleid'.
http://www.clientenraad-leiden.nl/ - Redactie en vormgeving: Studio ML