Aanvullende ziektekostenverzekering
Advies van de Cliëntenraad SoZA Leiden (17-10-2003)
In de vergadering van de Cliëntenraad van 9 september is unaniem besloten dat de aanvullende ziektekostenverzekering (AV-Speciaal) moet blijven, maar dat de premiestijging uiterst gering of zelfs nul moet zijn, indien dit enigszins mogelijk is. Gezien de bezuinigingen op het reguliere ziekenfondspakket en de AWBZ, waardoor verstrekkingen moeten worden overgeheveld, kan dit niet zonder aanpassingen.
Uit het overzicht van verstrekkingen in het kader van de ABW+ blijkt dat er toch nog veel vergoedingen voor medische hulpmiddelen, tandheelkundige behandelingen e.d. plaatsvinden op basis van aanvragen voor bijzondere bijstand. Daaruit kan o.m. ook de conclusie worden getrokken dat in veel gevallen de vergoedingen via de AV- Speciaal te gering zijn. De Cliëntenraad is van mening dat de gebruikelijke medische en tandheelkundige voorzieningen, behandelingen (incl. door een arts voorgeschreven fysiotherapie en psychotherapie) en hulpmiddelen in het verzekeringspakket thuishoren.
Bovendien kan dan het budget voor de bijzondere bijstand ontlast worden ten gunste van andere verstrekkingen. In veel gevallen, zoals bijv. brilmonturen, zal dan wel een bovengrens moeten worden vastgesteld want onnodig dure en luxe voorzieningen hoeven niet vergoed te worden.
Wij zijn van mening dat verstrekkingen die uit het reguliere ziekenfondspakket en uit de AWBZ zijn gehaald, of gehaald zullen worden, zo veel mogelijk overgeheveld moeten worden naar de AV- speciaal. Dit geldt bij voorkeur ook voor de eigen bijdrage, indien dit mogelijk en haalbaar is.
Overwegende dat een goede medische verzekering onontbeerlijk is voor minima en indachtig de moeilijke financiële positie van deze groep mensen stellen wij voor dat om een goed en betaalbaar AV-Speciaal pakket te kunnen houden dit wordt uitgebreid met het hierboven genoemde en dat allerlei niet noodzakelijke of "luxe" behandelingen en voorzieningen uit het pakket moeten worden geschrapt. Bij de te schrappen verstrekkingen denken wij aan zaken als behandeling voor vliegangst, "alternatieve geneeswijzen", borstvergrotingen enz.
Zie ook kort advies minimabeleid.
Reiskosten bij onvoorziene familie-omstandigheden
Ongevraagd advies van de Cliëntenraad SoZA Leiden (8-3-2004)
Door bijzondere omstandigheden kan zich de situatie voordoen dat in het individuele geval de uitkeringsnorm niet volledig toereikend is om te voorzien in bepaalde noodzakelijke kosten van het bestaan van een betrokkene. Als de betrokkene voor dergelijke kosten geen beroep kan doen op een voorliggende voorziening en deze uitgaven naar oordeel van B&W door de betrokkene evenmin uit eigen middelen bekostigd kunnen worden, kan bijzondere bijstand worden verstrekt.
Het begrip noodzakelijke kosten van bestaan is echter enigszins subjectief. Daarom moeten er heldere regels voor worden opgesteld en grenzen worden aangegeven. Dit is ook nodig omdat de beschikbare middelen altijd beperkt zijn en er dus zekerheid moet bestaan dat er voldoende geld is voor verstrekkingen waar mensen echt niet zonder kunnen, bijvoorbeeld voor medische kosten en allerlei zaken die nodig zijn om in de Nederlandse samenleving te kunnen functioneren. Er zullen dus keuzes moeten worden gemaakt, keuzes die soms pijnlijk kunnen zijn.
De Cliëntenraad is zeer begaan met de slachtoffers van (natuur)rampen, ook omdat de allerarmsten vaak het ergst en het langdurigst lijden. Uiteraard begrijpt de Cliëntenraad dat immigranten dan hun naaste familieleden willen bijstaan of aanwezig willen zijn bij een begrafenis. De discussie over hoe ver de Nederlandse overheid dan moet gaan met het vergoeden van reiskosten naar het buitenland hoort misschien elders gevoerd te worden. Hetzelfde geldt voor het leggen van een eventueel verband met de debatten over integratie van immigranten. Het is wel zo dat emigratie soms nadelen kan hebben voor de betrokkene(n), maar ook dat immigratie na verloop van tijd een definitief karakter krijgt.
De bijzondere bijstand is naar de opvatting van de Cliëntenraad niet bedoeld om in zo'n situatie reiskosten naar een land van herkomst (van ouders of grootouders) te vergoeden, want dan wordt het begrip "noodzakelijke kosten van het bestaan" zeer ruim geïnterpreteerd en is niet duidelijk waar de grenzen liggen. Bovendien wordt door de rijksoverheid al fors gekort op de (bijzondere) bijstand, heeft de Leidse gemeenteraad die bezuinigingen niet gecompenseerd en heeft het College van B&W al extra bezuinigingen op het minimabeleid voorgesteld. Zo is er nu al onvoldoende geld om de aanzienlijke verhoging van de premie voor de aanvullende ziektekostenverzekering (volledig) te compenseren en wordt voor duurzame gebruiksgoederen in het algemeen slechts leenbijstand verstrekt. Het vergoeden van dergelijke buitenlandse reizen uit de bijzondere bijstand zou te zeer ten koste van andere verstrekkingen gaan, verstrekkingen waar vrijwel alle Leidse minima voor in aanmerking kunnen komen.
Gezien het bovenstaande is de Cliëntenraad SoZA van mening dat een eventuele vergoeding van reiskosten naar het land van herkomst (van ouders of grootouders), die immigranten maken, in het algemeen niet ten laste van de budgetten van de dienst SOZA mag komen, ook niet bij (natuur)rampen. De Cliëntenraad is verder van mening dat wie vindt dat de gemeente Leiden deze kosten wel moet vergoeden, ruimte zal moeten zoeken binnen een andere begrotingspost. Ook dan zullen deze uitgaven niet mogen plaatsvinden ten koste van voorzieningen waarvan mensen met de laagste inkomens profiteren.
Ten slotte, dit advies valt de Cliëntenraad zeer zwaar, want de pijn bij de betrokkenen ontgaat de leden van de Cliëntenraad niet.
http://www.clientenraad-leiden.nl/ - Redactie en vormgeving: Studio ML