De Cliëntenraad in de pers (2003)
De Wet werk en bijstand in Leiden. Ingezonden brief namens de Cliëntenraad. De titel is de keuze van de redactie.
Niet te veel eisen stellen aan degenen met weinig kans op een baan
Terecht besteedde het Leids Nieuwsblad in de uitgave van 19 december uitvoerig aandacht aan de Wet werk en bijstand (WWB, de nieuwe bijstandswet) in onze gemeente. Gemeenten krijgen hierbij namelijk een cruciale taak. De Cliëntenraad SoZA Leiden houdt zich daarom al ruim een jaar met deze wet bezig en heeft hierover begin november een geslaagde bijeenkomst gehouden.
Inmiddels is gebleken dat in sommige gemeenten de invoering van de WWB wordt gebruikt voor een aanscherping van het beleid, met daarbij een sterke nadruk op repressie. De Cliëntenraad vindt dat met honing meestal meer te bereiken is dan met de stok, zeker op lange termijn. De Leidse Cliëntenraad pleit dus voor een klantvriendelijke en menswaardige uitvoering van de wet, waarbij in eerste instantie de nadruk ligt op een positieve benadering van bijstandsgerechtigden. Daarbij is het belangrijk dat rechten en plichten met elkaar in evenwicht zijn, en dat is uiteraard niet het geval wanneer de nadruk eenzijdig op maatregelen en sancties ligt. Bij deze positieve benadering moet de bijstandsgerechtigde steeds als individu worden beschouwd en dus niet op basis van vermeende groepskenmerken worden beoordeeld. De goeden mogen derhalve niet lijden onder de kwaden, die er helaas ook zijn.
De Leidse Cliëntenraad vindt dat in het belang van de bijstandsgerechtigden de grenzen van de wet moeten worden opgezocht. De WWB kent namelijk veel vage bepalingen, met "het College kan" of "naar het oordeel van het College". Hierbij wordt de invulling aan de gemeenten overgelaten. De Cliëntenraad is er uiteraard voor dat daarbij wordt gekozen voor een ruimhartig beleid. Dit geldt bijvoorbeeld bij enkele criteria voor de verlening van de langdurigheidstoeslag (voor mensen die ten minste 5 jaar een uitkering op minimumniveau hebben). Bij een strenge invulling bestaat daarbij onder meer het gevaar dat mensen dubbel én langdurig worden gestraft. De sancties en maatregelen staan dan niet meer in een rechtvaardige verhouding tot de (relatief geringe) zwaarte van de overtreding. Dit gevaar bestaat ook elders in de wet.
In de nieuwe wet wordt de nadruk gelegd op het verkrijgen van regulier werk. Daar is in principe niets mis mee. De Cliëntenraad is wel van mening dat voor iedereen die kan en wil werken, een uiterste inspanning moet worden geleverd, op basis van individueel maatwerk. Hierbij moet dan worden uitgegaan van de persoonlijke capaciteiten, mogelijkheden en beperkingen van de bijstandsgerechtigde. Het is namelijk voor iedereen van belang dat de juiste persoon op de juiste plaats terechtkomt, ook om "draaideurcliënten" te vermijden. Verder lijkt het de Cliëntenraad niet realistisch om te verwachten dat er voor alle Leidse bijstandsgerechtigden (regulier) werk is. De Cliëntenraad vindt dat niet te veel eisen, waaronder sollicitatieplicht, mogen worden gesteld aan degenen voor wie er weinig of geen kans op een baan bestaat. Daaronder zijn bijvoorbeeld veel oudere langdurig werkzoekenden die al geruime tijd op een bijstandsuitkering zijn aangewezen, en die een lange geschiedenis van mislukte sollicitaties hebben. Aan hen werd relatief weinig aandacht besteed in verband met reïntegratie op de arbeidsmarkt; zij werden veelal lange tijd aan hun lot over gelaten. Het zou van onrechtvaardigheid getuigen wanneer voor deze groep een strikte uitleg van de sollicitatieplicht en van het begrip algemeen geaccepteerde arbeid zou worden gehanteerd, waarbij bovendien de kans niet denkbeeldig is dat velen psychisch zwaar aangeslagen zullen raken. Ook voor deze groep zal individueel maatwerk het uitgangspunt moeten zijn.
De invoering van deze wet zal vergaande gevolgen kunnen hebben voor de levens van enkele duizenden Leidse burgers. Dit maakt de verantwoordelijkheid van degenen die beslissen over de manier waarop de wet in Leiden wordt uitgevoerd, d.w.z. de leden van de gemeenteraad, zeer groot. Zij moeten namelijk een aanzienlijk deel van de uitvoering vastleggen in verordeningen, en ook in beleidsregels. Het spreekt vanzelf dat hierbij grote zorgvuldigheid en wijsheid zijn geboden en dan is haastige spoed geen goede bron van inspiratie. De wetgever heeft daarom 2004 aangewezen als een overgangsjaar. De Leidse Cliëntenraad hoopt dat 2004 hiervoor goed benut zal worden door de gemeenteraad, de verantwoordelijke wethouder en de betrokken ambtenaren, en wel in het belang van de mensen om wie het gaat. Zij zijn gebaat bij een rechtvaardige, ruimhartige en menswaardige uitvoering. Leiden heeft op dit gebied een goede traditie en de Cliëntenraad verwacht niet anders dan dat die wordt voortgezet.
Voorzitter Cliëntenraad SoZA Leiden
30 december 2003
Bezuinigingen
Uit een artikel over de gemeentelijk begroting met reacties van vertegenwoordigers van een aantal organisaties.
(...) voorzitter van de Cliëntenraad Leiden: "Ik ben erg bezorgd over de consequenties van de bezuinigingen. Hoe het precies met de gemeentelijke bezuinigingen zit, weet ik nog niet. Maar als ik alleen al zie wat er vanuit Den Haag op de minima afkomt, dan denk ik: de kritische grens is bereikt. De gemeente zal niet veel beter nieuws hebben. Uitkeringen worden bevroren, huursubsidie wordt beperkt, de eigen bijdragen aan de ziektekosten worden groter. Vorig jaar heeft het Nibud al becijferd dat voor deze mensen zwaar weer dreigt. Dat zal alleen maar erger worden. Ik ben bang dat veel minima zich tot liefdadigheidsinstellingen moeten wenden om een menswaardig leven te kunnen leiden." (...)
10 oktober 2003
Leidse Cliëntenraad bezorgd over nieuwe bijstandswet
LEIDEN - De Cliëntenraad heeft haar bezorgheid geuit over de invoering van de nieuwe bijstandswet, de Wet Werk en Bijstand (WWB). Het wetsvoorstel werd eind augustus door de Tweede Kamer goedgekeurd en zal op 1 januari 2004 van kracht moeten worden. De invoering van de wet is een enorme bezuiniginsoperatie. Op deze wet is veel kritiek geuit, onder andere omdat het, volgens de Cliëntenraad, lijkt alsof 'bijstandsgerechtigden in de beklaagdenbank worden gezet en alleen mensen met een betaalde baan volwaardige leden van de samenleving kunnen zijn'.
De Cliëntenraad pleit voor een menswaardige en cliëntgerichte uitvoering van de nieuwe wet. Zo moet er, volgens de raad, worden uitgegaan van het individu en van zij of haar mogelijkheden. Ook dringt de Cliëntenraad aan op een milde omgang met de sollicitatieplicht voor ouderen, aangezien hun kansen op arbeidsmarkt gering zijn. De Cliëntenraad pleit er voor dat de gemeente Leiden een goed voorbeeld geeft aan werkgevers door een voorkeursbeleid te voeren voor oudere (langdurig) werkzoekenden. Ook een onnodig streng sanctie- en maatregelenbeleid is voor de raad reden tot bezorgheid.
Verder toont de Cliëntenraad zich bezorgd over de overige bezuinigingen waardoor de gemeente minder geld ontvangt van het Rijk voor uitkeringen en sociaal beleid. De Cliëntenraad dringt daarom bij Gemeenteraad en B&W aan op compensatie van deze bezuinigingen uit het gemeentelijke budget, ook als dit ten koste gaat van grote en dure projecten.
De raad wil nadrukkelijk wijzen op het feit dat de gemeenteraad een zeer actieve rol kan vervullen in deze kwestie.
Om bijstandgerechtigden, gemeenteraadsleden en andere belangstellenden te informeren organiseert de Cliëntenraad in samenwerking met enkele vakbonden op 7 november (14:00 - 17:00) een bijeenkomst over de WWB in het vakbondscentrum aan de Perzikweg 7 te Leiden.
3 oktober 2003
In 
op Zondag van 5 oktober en 2 november stonden summiere weergaven van ons persbericht.
Dak- en thuislozen in Leiden; ingezonden brief namens de Cliëntenraad. De titel is de keuze van de redactie.
Daklozen
Het is jammer dat u in het Witte Weekblad van 18 juni j.l. wel bijna 2/3 pagina heeft ingeruimd voor een artikel met de kop "Handenvol werk aan groepje verslaafde dak- en thuislozen" maar dat u geen plaats wist te vinden voor een positief stuk over Leidse dak- en thuislozen.
Toch was daarvoor wel een mooie aanleiding. Een groep Leidse dak- en thuislozen heeft op 12 juni namelijk de Samen Sociaalprijs van de provincie Zuid-Holland gewonnen voor het toneelproject Kijkdoos in de categorie geraliseerde projecten. Met de Samen Sociaalprijs Zuid- Holland wil de provincie meer bekendheid geven aan het sociaal beleid en daarnaast het uitwisselen van ervaringen stimuleren. Het Leidse project Kijkdoos gaf door middel van een theatervoorstelling dak- en thuislozen een gevoel van eigenwaarde en zelfvertrouwen. Het doel was het publiek te informeren over de situatie van deze mensen. Dak- en thuislozen zijn namelijk niet alleen maar lastpakken, maar zijn ook gewone mensen die in een situatie zijn beland waarin iedereen terecht kan komen. De prijs werd op 12 juni uitgereikt aan een aantal deelnemers aan het project Kijkdoos in het provinciehuis in Den Haag. Het prijzengeld moet worden besteed aan soortgelijke projecten in andere Zuid-Hollandse gemeenten. Helaas was één jurylid verhinderd om de bijeenkomst bij te wonen, de Leidse wethouder Rabbae.
De laatste tijd komen Leidse dak-en thuislozen alleen maar op negatieve wijze in het nieuws. Het bovengenoemde artikel is daarvan een voorbeeld. Het blijkt echter dat er ook positief nieuws over deze groep gebracht kan worden, maar dan moeten de media er wel aandacht aan besteden. Bovendien wordt vaak vergeten dat er een aantal oorzaken van dak- en thuisloosheid is, oorzaken die niet altijd en alleen bij de betrokkenen zelf liggen maar ook elders hun oorsprong kunnen hebben, zoals bij de gemeente. De gemeente Leiden zal nog wel enige tijd een groep dak- en thuislozen houden, een groep die wellicht nog groter zal worden. B&W en een meerderheid in de gemeenteraad wekken namelijk de laatste tijd helaas de indruk meer belang te hechten aan sloop van goedkope, en nieuwbouw van dure, woningen dan aan huisvesting voor mensen met lage inkomens. De woningnood in Leiden zal dus wellicht toenemen, en daardoor ook het aantal dak- en thuislozen.
Voorzitter Cliëntenraad SoZA Leiden
25 juni 2003
Perspectiefnota en sociaal beleid; ingezonden brief namens de Cliëntenraad n.a.v. artikel van 20 juni 2003. De titel is de keuze van de redactie.
Bijstand beslist geen "hangmat"
In uw verslag van de gemeenteraadsvergadering van 18 juni (Leids Nieuwsblad van 20 juni) over de perspectiefnota citeert u VVD-fractievoorzitter De Lange die van mening is dat de gemeente Leiden
strenger zou moeten zijn bij het "arbeidsbeleid" en die verder liet blijken de opvatting te huldigen dat het sociaal vangnet in Leiden een hangmat is geworden waar mensen uit gehaald moeten worden. Ik heb geen ervaring met hangmatten maar zo'n ding schijnt nogal eens
rugklachten te kunnen veroorzaken. De heer De Lange bedoelde echter iets anders en knoopte aan bij het wijdverbreide vooroordeel dat afhankelijkheid van een bijstandsuitkering een paradijselijke toestand is, en dan natuurlijk vooral in Leiden.
Het tegendeel is echter waar want het is geen prettige omstandigheid om in te verkeren. Bijstandsgerechtigden willen wel iets anders, maar dan moeten er ook serieuze alternatieven zijn. Als er onvoldoende banen zijn of als werkgevers, inclusief overheden, geen (oudere) werkzoekenden in dienst willen nemen zijn die alternatieven er niet, en ook niet als opleiding en ervaring van werkzoekenden niet aansluiten bij de vacatures. Als kinderopvang onbetaalbaar is, of in onvoldoende mate beschikbaar, zijn die alternatieven er voor (alleenstaande) ouders met kleine kinderen evenmin. De Leidse dienst SOZA is overigens streng genoeg ten aanzien van het stimuleren van uitkeringsgerechtigden om werk te zoeken of te aanvaarden. Dat had de heer De Lange natuurlijk kunnen weten als hij even had geïnformeerd.
Zolang mensen afhankelijk zijn van een minimumuitkering zal er een fatsoenlijk sociaal beleid gevoerd moeten worden in onze gemeente. Dat wordt echter niet eenvoudig als de nieuwe bijstandswet (Wet werk en bijstand), tevens een enorme bezuinigingsoperatie, is ingevoerd en als op de gemeentelijke begroting bezuinigd moet worden. Leiden behoort nu tot de zes gemeenten in het westen van Nederland met het beste minimabeleid. Om een goed sociaal beleid te kunnen blijven voeren zullen verschuivingen binnen de gemeentelijke begroting ten gunste van Sociale Zaken noodzakelijk worden. Zo'n verschuiving zal waarschijnlijk ook nodig zijn om mensen aan het werk te kunnen blijven helpen. Hierbij zal enige creativiteit nodig zijn. Wellicht kan een aantal grote en dure projecten worden uitgesteld of zelfs worden geschrapt.
De Cliëntenraad hoopt dat tijdens de debatten over de perspectiefnota in de komende weken zal blijken dat B&W en gemeenteraad deze opvatting delen. Het besluit om de OZB aanzienlijk te verhogen is helaas geen goed begin, want lang niet alle mensen met een inkomen op of rond het sociale minimum hebben recht op kwijtschelding, een vorm van minimabeleid die genoemde nieuwe wet overigens verbiedt.
Voorzitter Cliëntenraad SoZA Leiden
24 juni 2003
Negatieve beeldvorming en hetze; ingezonden brief namens de Cliëntenraad n.a.v. voorpagina-artikel van 10 mei 2003. De titel is de keuze van de redactie.
Werklozen zijn ook gewone mensen
De kop boven het artikel waarmee u de voorpagina op zaterdag 10 mei opende luidt: "Kabinet pakt luie werkloze jongeren aan". In het artikel wordt minister De Geus geciteerd die gezegd zou hebben dat hij jongeren "achter de vodden" wil zitten.
Een dergelijke berichtgeving is tendentieus want er wordt direct een verband gelegd tussen lui en werkloos en tussen werkloos, jongeren en de noodzaak deze groep "achter de vodden" te zitten. Het zal menigeen wellicht verbazen maar werklozen zijn ook gewone mensen, individuen die net zo gevarieerd zijn met betrekking tot mentaliteit, persoonlijkheid en aspiraties als mensen met een reguliere baan.
Echter wanneer werkzoekenden of uitkeringsgerechtigden in het nieuws komen is het vrijwel altijd in combinatie met woorden als werkschuw, lui, fraude, profiteurs enz. Uw voorpagina-artikel is daarvan een voorbeeld. Van zo'n berichtgeving blijft altijd wat bij krantenlezers (of televisiekijkers) hangen en zo werken massamedia mee aan het ontstaan van een sterk vervormde beeldvorming over uitkeringsgerechtigden, een beeldvorming die ook effect heeft op politici.
Er komt op deze wijze een klimaat tot stand waarin hetzes tegen uitkeringsgerechtigden mogelijk worden en waarin het normaal wordt gevonden dat uitkeringsgerechtigden allerlei vernederingen en botheden maar moeten accepteren. In een dergelijk klimaat ontstaat dan een nieuwe bijstandswet die voormalig Leids wethouder Jan Laurier een oorlogsverklaring aan bijstandsgerechtigden heeft genoemd.
Het is een wet die bijstandsgerechtigden slechts plichten oplegt maar vrijwel geen rechten geeft, een wet met allerlei plafonds maar zonder bodem m.b.t. inkomen. En waarom ook niet? Bijstandsgerechtigden zijn immers geen volwaardige mensen, maar slechts werkschuwe fraudeurs en luie profiteurs. Zulke lieden moeten geen rechten hebben maar wel achter de vodden worden gezeten, want volk en politici hebben ten slotte zelf in de krant gelezen en op de televisie gehoord dat het allemaal tuig is. En tuig moet vernederd en gebroken worden, nietwaar?
Voorzitter Cliëntenraad SoZA Leiden
24 mei 2003
Cliëntenraad kwaad op DZB en college
"Veel mensen straks onnodig in de bijstand"
In de commissievergadering van Sociale Infrastructuur uitte dhr. Meijer als woordvoerder van de cliëntenraad van de Sociale Zaken harde kritiek het bestuurscollege en op het managementteam van de Zijlbedrijven. "Zij hebben jaren lang weinig gedaan aan de opleiding en bijscholing van de personen die in de ID-banen werkzaam zijn. Het gevolg is dat mensen een vaste baan kunnen vergeten."
De Instroom en Doorstroom banen waren er opgericht om mensen voor te bereiden op reguliere banen. De Zijlbedrijven hebben daarin gefaald. Nu de gemeente die werknemers versneld naar reguliere banen moet leiden, zullen veel bedrijven afhaken. Daardoor zullen velen werkloos worden en van de bijstand afhankelijk worden. Het gaat om ongeveer 400 mensen in de regio, waarvan 325 Leidenaar zijn. Zij zijn bij 65 werkgevers ondergebracht, waarvan de gemeente Leiden er een is.
Het college heeft de gemeenteraad gevraagd om 190.000 euro ter beschikking te stellen voor het verrichten van een onderzoek naar de thans bestaande ID-banen. Indertijd zijn deze banen bij 65 werkgevers ingesteld om werkzoekenden via deze werkzaamheden werkervaring te laten opdoen. Met extra opleiding en bijscholing moesten zij binnen een korte termijn een reguliere baan vinden.
Voor de behandeling van de jaarrekening van de portefeuille Sociale Infrastructuur kreeg dhr. Meijer voorzitter van de cliëntenraad van de Sociale Zaken de gelegenheid op een reactie te geven op dat voorstel van het bestuurscollege. (...)
"Waar is het college en DZB de laatste drie jaar mee bezig geweest, vroeg Jacques de Coo van LWG-de Groenen zich af. Het college heeft verzuimd de vinger aan de pols te houden met betrekking tot de uitvoering van de beleidsplannen van het DZB". De Coo haalde enkele passages uit een plan van DZB uit 2002 aan waarin het onderwerp al beschreven werd. (...)
Omdat Mohammed Rabbae voor korte duur in het ziekenhuis was opgenomen, beantwoordde wethouder Hans Buijing de vragen. Hij legde het plan van de minister uit en gaf aan dat er slechts een beperkt budget was waar de gemeenten een beroep op konden doen. Daarom moet Leiden snel haar aanvraag doen zodat een behoorlijk kapitaal ter beschikking komt om de werkgevers over te halen om de ID- werknemers in dienstbetrekking te houden.
Clientenraad is verbijsterd
Voorzitter Meijer is op z'n zachtst gezegd niet te spreken over het uitvoeringsbeleid van de ID-banen. De regering komt met een tijdelijke stimuleringsmaatregel om 10.000 ID-banen regulier te maken. In het voorlichtingsmateriaal van het ministerie wordt gesproken van dat de regeling ID-banen als doelstelling heeft "ID-werknemers indien mogelijk en met behulp van scholing toeleiden naar de reguliere arbeidsmarkt door het bevorderen van doorstroom binnen de ID-banen en uitstroom naar de reguliere arbeidsmarkt". Om dat te bereiken werd reeds over trajectplannen geschreven in het Strategisch Beleidsplan DZB 2000. Nu blijkt dat het DZB niet de juiste kennis en kwaliteit in dienst heeft om dat uit te voeren. Dit is verbijsterend.
21 mei 2003
"Cliëntenraad bezorgd"
Leiden - "de Cliëntenraad is zeer bezorgd over hoe DZB omgaat met gesubsidieerde arbeidskrachten. We hebben de stellige indruk dat die niet in goede handen zijn, aldus voorzitter Meijer van de cliëntenraad van de dienst Sociale Zaken. Hij zei dit in de vergadering van de commissie Sociale Infrastructuur op 14 mei. Op de agenda stond het raadsvoorstel voor een inventarisatie bij bedrijven en instellingen waar 325 arbeidskrachten een gesubsidieerde I/D-baan, oftewel instroom/doorstroom-baan, hebben. (...) Maar de voorzet werd, (...), gegeven door de voorzitter van de cliëntenraad. Hij noemde het "ronduit verbijsterend" dat DZB hierin "faalt".(...) DZB moet namelijk in zee met bureau (...) om dit voor elkaar te krijgen. Het genoemde bedrag moet aangewend worden uit de reserves van de ID-regeling.
Na het betoog van Meijer konden de commissieleden reageren. (..)
20 mei 2003
Kop boven het artikel: "Teleurstelling en kritiek vallen DZB ten deel. Commissie gaat mogelijkheden voor uitstroom ID-banen bekijken".
Hoewel de kritiek van de Cliëntenraad door de meeste aanwezige commissieleden min of meer werd gesteund ging de commissie unaniem akkoord met het voorstel van B&W.
Plannen voorbarig
"(...) De woordvoerder van de Cliëntenraad van Sociale Zaken vindt de plannen erg voorbarig omdat de wet nog behandeld moet worden in de Tweede Kamer (...)".
Het (9 april 2003) over onze inspraakreactie in een artikel over de vergadering van de Commissie Sociale Infrastructuur over plannen voor de uitvoering van de WIW waarbij al rekening wordt gehouden met de nieuwe bijstandswet. Het aantal personen in de WIW en de lengte van het dienstverband zullen worden beperkt, vooral ook omdat er minder geld beschikbaar zal zijn voor gesubsidieerde arbeid.
Site over sociale zaken en arbeidsmarkt
Siteseeing baant zich een weg door het woud van instanties
LEIDEN - Voor mensen die wel eens de weg kwijt zijn in het woud van instanties, organisaties en instellingen die zich bezig houden met sociale zekerheid is er nu een site. Voor alle cliënten van de dienst Sociale Zaken in Leiden, maar ook voor andere belanghebbenden, is door de Cliëntenraad van Leiden de website home.tiscali.nl/clientenraad/ opgezet met allerlei nuttige informatie over dit onderwerp.
De Cliëntenraad is in 1998 ontstaan. In dat jaar werd wettelijk vastgesteld dat uitkeringsverlenende instanties zich serieus moeten inzetten voor het betrekken van hun cliënten bij zaken die hen direct aangaan. In de Leidse Cliëntenraad zitten zes gekozen cliënten van de Dienst Sociale Zaken en Arbeidsmarktbeleid en zes vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties (vakbeweging, ouderenbonden, gehandicapten- en vrouwenorganisaties, medelanders van buitenlandse afkomst). De Cliëntenraad behartigt de belangen van klanten van de Leidse Dienst Sociale Zaken en Arbeidsmarktbeleid (SoZA) op diverse terreinen. Daarnaast fungeert de raad als adviesorgaan voor de directeur van Sociale Zaken.
Op de website zitten een aantal handige onderdelen. Zo is er het onderdeel 'Leidse Stadsgids', waar de bezoeker adressen vindt op het gebied van huurderbelangen, kringloopwinkels, raad-en-daadwinkels, (gratis) rechtshulp, belangenorganisaties en cliëntenorganisaties van andere steden en (internet)adressen van gemeente-instanties.
Ook bevat de site een model voor een officieel bezwaarschrift of een klacht. Wellicht handig voor mensen die het ergens mee oneens zijn maar niet goed weten hoe ze die klacht goed in een brief kunnen vervatten. Voor iedereen die wil weten hoe veel of hoe weinig een uitkering nou eigenlijk is, bevat de site de actuele bedragen in het onderdeel "Uitkeringen 2003".
Zeker zo handig is het onderdeel Begrippen. Tenzij termen als FWI, IOAZ, MOP en SIGIS al gesneden koek zijn ...
Onder het kopje "Actueel" is uitleg opgenomen over de nieuwe bijstandswet. En als u precies wilt weten wat de cliëntenraad allemaal oppakt, dan kunt u onder Overleg de belangrijkste agendapunten nalezen.
Overzichtelijk
De maker van de site, tevens voorzitter van de cliëntenraad, heeft gekozen voor een zeer rustig en overzichtelijk ontwerp. "Veel sites gaan ten onder in een overdaad van kleuren en plaatjes. Deze site moet voor alle mensen goed en probleemloos te lezen zijn, vandaar deze aanpak." De site is opgebouwd uit zgn. 'frames'. In deze opzet kan de bezoeker van de site bepaalde delen van de site breder of smaller maken voor optimaal leesgemak. Verder maakt de site op een functionele manier gebruik van kleur: alle rode linkjes zijn links die naar een andere website toe leiden; alle groene links leiden naar andere informatie binnen de website. Zo zie je in een oogopslag of je, door te klikken, de site verlaat of dat je nog binnen blijft.
Handige gids in het woud van instanties: de website home.tiscali.nl/clientenraad/
28 maart 2003 (door Edwin Nouwens)
Voorzitter Cliëntenraad hekelt verhoging van premies en OZB
LEIDEN - In zijn nieuwjaarstoespraak van 3 januari haalde de voorzitter van de Leidse Cliëntenraad Sociale Zaken en Arbeidsmarktbeleid fel uit naar het beleid van de huidige regering. Een nu al tastbaar resultaat van dit beleid is de verhoging van de nominale ziekenfondspremie, waardoor de laagste inkomens er op achteruit gaan, maar er staan deze groep volgens de Cliëntenraad nog veel ergere dingen te wachten.
Ook de gemeente Leiden werd in de toespraak niet gespaard, want zij
verhoogde immers de OZB, "terwijl lang niet alle mensen met de laagste
inkomens hiervan worden vrijgesteld", aldus de voorzitter van de
Cliëntenraad, de heer Meijer. Hij sprak uiteraard ook over enkele
onderwerpen van conflict met de Dienst Sociale Zaken en Arbeidsmarktbeleid en de verantwoordelijke wethouder, zoals de informatiever-strekking, waarvan een uitkeringsgerechtigde niet altijd precies weet wat er mee gebeurt, de werkwijze van reïntegratiebedrijven en de bezuiniging op uitkeringen aan dak- en thuislozen.
Vervolgens sprak Meijer in felle bewoordingen over het voorstel voor een
nieuwe bijstandswet, die nu voor advies bij de Raad van State ligt. "Het is
een ordinaire bezuinigingsmaatregel, verpakt in zogenaamde vernieuwing."
Hij haalde met instemming oud-wethouder Jan Laurier aan, die sprak van een
oorlogsverklaring aan de bijstandsgerechtigden.
"Gemeenten kunnen straks bezuinigen op uitkeringen aan
bijstandsgerechtigden en het vrijgekomen geld uitgeven aan
prestigeprojecten", schamperde de voorzitter. Goed opgeleide en ervaren
ouderen die veel kunnen en veel te bieden hebben, maar ooit de pech hadden hun baan te verliezen, zullen gedwongen worden alle soorten aangeboden werk te accepteren. "Werkgevers willen namelijk liever geen ouderen in dienst nemen." Een voorkeursbeleid voor ouderen, of een ander flankerend beleid, komt er niet. Voortaan zal de kortste weg naar arbeid gevolg moeten worden, want ook op omscholings- en reïntegratiebudgetten wordt bezuinigd. "Er dreigt een onderklasse van werkende ouderen te ontstaan", laat Meijer weten. Hij besloot met een oproep om met zowel hart als verstand te gaan stemmen, straks op 22 januari.
7 januari 2003
Een artikel met ongeveer dezelfde inhoud stond in de Leidse editie van het van 15 januari 2003 onder de kop: "Voorzitter Cliëntenraad: 'Dreiging voor onderklasse van werkende ouderen'".
http://www.clientenraad-leiden.nl/ - Redactie en vormgeving: Studio ML