De Cliëntenraad in de media
10-05-2011.
30-08-2010.
Leidenaar weigert intieme vragen voor uitkering
Leiden - 'Heeft u ooit een kwaal aan uw geslachtsorganen gehad?' Een 41-jarige Leidenaar vindt dat een rare vraag van de gemeente Leiden en hij weigert hem dan ook te beantwoorden. Met als gevolg dat hij gekort wordt op zijn uitkering.
De eis om openheid te geven over zijn geslachtsorganen, alcoholgebruik, depressies en aambeien maakt deel uit van een uitgebreide vragenlijst van de GGD Hollands Midden, die de Leidse uitkeringsgerechtigde verplicht is naar waarheid in te vullen.
De man heeft weliswaar geen lichamelijke klachten, maar bij de sociale dienst zijn toch 'signalen' dat hij onderzocht moet worden om zicht te krijgen op zijn 'psychische gesteldheid'. Welke signalen dat zijn, krijgt de Leidenaar niet te horen.
De man weigert mee te werken omdat hij de vragenlijst buitensporig vindt en een onnodige inbreuk op zijn persoonlijke levenssfeer. De gevoelige gegevens mogen vijftien jaar bewaard worden. Elke administratieve medewerker van de gezondheidsdienst mag ze inzien. Medisch beroepsgeheim is er niet op van toepassing (...).
Burgemeester en wethouders hebben het bezwaar van de man verworpen. Hij heeft zich niet 'coöperatief opgesteld' door te weigeren zich aan het onderzoek te onderwerpen. Door dat te doen belemmert hij de weg naar werk, stelt het college. (...)
[Voorzitter] Meijer van de Cliëntenraad Sociale Zaken geeft de man gelijk: "Voor mensen laag op de sociale ladder is er blijkbaar minder aandacht voor bescherming van de privacy." Meijer hekelt ook de 'werkateliers' van de gemeente als wapen tegen werkloosheid. Daar moeten mensen hun hele medische, psychische en sociale hebben en houden op tafel gooien in een groep van twaalf lotgenoten die elkaar niet kennen.(...)
3-11-2009.
Naschrift: 'werkateliers' moet zijn 'Werkatelier'. Zaken als burgerrechten en privacybescherming blijkt de overheid niet zo belangrijk te vinden als het uitkeringsgerechtigden betreft. Zij worden feitelijk buiten de rechtsstaat geplaatst, want werk is heilig, zelfs als het er niet is.
Gemeente houdt mond dicht
Over kringloopwinkel Het Warenhuis
Leiden - De man die tien jaar geleden bedrijfsleider van kringloopwinkel Het Warenhuis was, heeft van de gemeente Leiden een baan gekregen bij de De Zijl Bedrijven (DZB). De gemeente wees hem echter ook aan als dé verantwoordelijke voor de 'verrote bedrijfscultuur' bij Het Warenhuis.(...)
De bedrijfsleider kreeg bergen kritiek van de Leidse gemeenteraad over zich heen, toen hij zijn medewerkers omschreef als 'gestoorde persoonlijkheden'.(...)
Een aanwezige woordvoerder en Gevulei-directeur Wim van der Vlugt verbeterden de uitspraak direct met 'mensen met afstand tot de arbeidsmarkt, bij wie het kan zijn dat zij dingen menen te zien die feitelijk anders zijn'.(...)
De Leidse Cliëntenraad Sociale Zaken riep de gemeente vanwege de houding van de bedrijfsleider op pm alle reïntegratieprojecten bij Het Warenhuis te staken.(...)
7-2-2009.
Naschrift: de voormalige bedrijfsleider werd na deze publiciteit weer op non-actief gesteld.
Bijeenkomst over re-integratie op arbeidsmarkt
Stel mens centraal in plaats van de cijfers
Leiden - De mens centraal en niet de cijfers. Dit is de ondertitel van de bijeenkomst over re-integratie van werkzoekenden en arbeidsmarktbeleid, die donderdag in de Burcht werd gehouden.
De Cliëntenraad Sociale Zaken en Arbeidsmarktbeleid Leiden behartigt de belangen van klanten van de gemeente Leiden op het gebied van werk en inkomen in algemene zin en adviseert de gemeenteraad en het college van B&W. In het publiek zaten gemeenteraadsleden, ambtenaren, vertegenwoordigers van maatschappelijke organisaties, een enkele medewerker van re-integratiebedrijven en uiteraard ervaringsdeskundigen. Verder viel op dat een aantal gemeenteraadsfracties niet vertegenwoordigd was: de SP, ChristenUnie, Leefbaar Leiden en GroenLinks ontbraken. De op een na grootste fractie, die van de SP schitterde op de vorige bijeenkomst ook al door afwezigheid. Dat is opmerkelijk voor een partij die zegt op te komen voor mensen die in de knel zitten
Opstapje
Het onderwerp re-integratie staat weer volop in de belangstelling, mede vanwege kritische uitlatingen van 2e Kamerleden en een recent verschenen rapport, waaruit zou blijken dat de kosten te hoog en de resultaten de bescheiden zouden zijn. Daarbij valt op de kritiek van de Kamerleden nu uitwisselbaar is met die van de vaste Kamercommissie SZW in het voorjaar 2005.
Niet alleen de kriek keert echter terug, ook de Melkertbanen, al heten ze nu anders. Dat vindt de Cliëntenraad geen goede zaak, want dergelijke banen bieden werkzoekenden geen perspectief, veroorzaken verdringing van reguliere arbeidskrachten en leiden ertoe dat de overheid en door de overheid gesubsidieerde organisatie afhankelijk raken van de goedkopere gesubsidieerde arbeidskrachten. Ook in Leiden dreigt dit weer te gebeuren, want ook hier wordt steeds meer ingezet op gesubsidieerde banen en verloning van de uitkering. De Cliëntenraad SoZA ziet gesubsidieerde banen uitsluitend als een opstapje naar regulier werk.
Er is echter wel een reden voor de inzet op gesubsidieerde banen, want wie zo door de overheid wordt betaalt verdwijnt uit het bestand van de sociale dienst (in Leiden tegenwoordig WIZ). En dat is wat gemeenteraad en college willen. De Cliëntenraad is niet blij met deze nadruk op de cijfers, want de werkelijkheid achter de cijfers en de belangen van de mensen om wie het gaat raken op de achtergrond. Gemeenten laten zich echter tegen elkaar opjagen in een race om de hoogste uitstroomcijfers en de laagste instroomcijfers.
Echt perspectief
De Cliëntenraad SoZA is voorstander van individueel maatwerk voor zowel werkzoekenden als werkgevers. Daarbij staan aan de ene kant de mogelijkheden en wensen van de werkzoekende en aan de andere kant de vraag van de werkgever centraal. Arbeidsmarktgerichte of vraaggestuurde scholing, aansluitend bij het opleidingsniveau van de werkzoekende, en stages moeten hierbij centraal staan. Het leidend criterium moet een duurzame baan zijn en echt perspectief op langere termijn.
Hiervoor moet de gemeente contacten met werkgevers aankopen en een netwerk van deze contacten onderhouden, een actief werkgeversloket dus, en geen passief werkend zoals nu. Re-integratiebedrijven kunnen dit niet. Zij open haastig een filiaal in de stad, trekken nieuw jong personeel aan en hebben geen netwerk van contacten in stad en regio en kennen re plaatselijk en regionale arbeidsmarkt niet. De Cliëntenraad is sowieso niet blij met de werkwijze van deze bureaus, want ze bieden te weinig of geen maatwerk en arbeidsmarktgerichte scholing en te veel ongerichte groepsgewijze activiteiten en doen niet aan actieve bemiddeling.
Uitkeringsadviseur
Waar wethouder Jan-Jaap de Haan zich enthousiast uitliet over het werkatelier en de mogelijkheid van een persoonsgebonden budget, kwamen er uit de zaal andere geluiden. Geen enkele ervaringsdeskundige uitgesloten, was er stevige kritiek op de aanpak van de werkateliers. De Cliëntenraad is voorstander van een positieve, respectvolle en stimulerende benadering van de werkzoekende, waarbij perspectief wordt geboden. Over het Werkatelier in huidige vorm, waar vrijwel alle aanvragers en ontvangers van een bijstandsuitkering zes weken naartoe moeten, is de Cliëntenraad niet enthousiast. Er is geen maatwerk, de activiteiten zijn te ongericht en veel, vooral wat beter opgeleide, oudere of mondiger mensen ervaren het niet als zinvol.
Gastspreker Jan Molenaar, onafhankelijk arbeidsadviseur in Breda, vertelde hoe een arbeidsadviseur werkzoekenden op de goede weg naar werk kan helpen. Hij helpt bij het onderzoeken van individuele mogelijkheden, wijst op speciale regelingen, adviseert en ondersteunt bij het opstellen van een persoonsgebonden re-integratiebudget. Hij verstrekt geen gegevens aan derden en geeft vrijblijvend advies. De arbeidsadviseur is niet verbonden aan een uitkeringsinstantie en werk geheel onafhankelijk.
3-12-2008.
De wethouder, de aanwezige onafhankelijke arbeidsadviseurs en ervaringsdeskundigen worden in dit verslag tekort gedaan.
Wethouder De Haan benadrukte het belang van participatie, het meedoen, en zag mogelijkheden voor het zogenaamde participatiebudget, waarin gelden voor inburgering, WEB (Wet educatie en beroepsonderwijs) en het werkdeel WWB worden samengevoegd. Hij toonde zich geen voorstander van 'work first', maar wel van het werkatelier. Daarvan is de bedoeling dat gedurende een periode van zes weken een analyse van de (on)mogelijkheden van aanvragers en ontvangers van een gemeentelijke uitkering wordt gemaakt en zij deelnemen aan trainingen. Hij zei nadrukkelijk dat er ook een preventieve werking van moet uitgaan.
De Bredase onafhankelijke arbeidsadviseur brak een lans voor individueel maatwerk en het persoonsgebonden re-integratiebudget, net als de Leidse. In Breda werkt hij op dat gebied nauw samen met de gemeente. Laatstgenoemde was erover verbaasd dat het instrument zo slecht bekend was bij case-managers, een klacht die ook uit het publiek gehoord werd.
Ervaringsdeskundigen uitten veel kritiek op het werkatelier dat zij als zinloos ervaarden. De wethouder gaf toe dat het misschien niet voor iedereen geschikt is. De voorzitter van de Cliëntenraad voegde eraan toe dat in zijn ervaring vooral mondige, wat beter opgeleide en/of wat oudere 'klanten' het niet als nuttig ervaren, en wist te melden dat het bedrijf dat belast is met de uitvoering voor de trainingen veel uit antroposofische literatuur put. Hij vond, samen met mensen in het publiek, ook dat de gemeente veel meer contacten met werkgevers moest aanknopen en niet moest wachten op het 'passieve' werkgeversloket of re-integratiebedrijven.
Cliëntenraad
Leiden - De Cliëntenraad Socoale zaken en Arbeidsmarktbeleid Leiden heeft stevige kritiek op het onderdeel Werk en Inkomen uit de programmabegroting 2009 en is bezorgd over de grote nadruk op prestatie-indicatoren en streefcijfers. Hierdoor dreigen mensen ondergeschikt te worden gemaakt aan de cijfers en aan bezuinigingsdoelstellingen, en is er te veel nadruk op snelheid en aantallen en te weinig op op zorgvuldigheid, maatwerk en duurzaamheid, zo vrees de Cliëntenraad.
12-11-2008.
Pakkans bijstandsfraude groter
Intensieve steuntoets
Leiden - De gemeente Leiden gaat intensiever speuren naar bijstandsfraude. De stad vindt minder fraudeurs en haalt minder geld terug dan andere Nederlandse steden. Daar wil wethouder werk en inkomen Jan-Jaap de Haan (CDA) de komende drie jaar verandering in brengen.
Om meer Leidse fraudeurs te kunnen opsporen, gaat de gemeente ten eerste de computersystemen van de verschillende afdelingen met elkaar koppelen.(...) Een tweede maatregel, is de aanstelling van speciale toezichthouders. Die mogen bijvoorbeeld informatie opeisen, mensen verplichten zich te identificeren en zonder toestemming bedrijven (maar geen woningen) binnenkomen. Wie niet meewerkt, is strafbaar. Ten derde kunnen mensen met een uitkering die niet meewerken aan pogingen hen weer aan het te krijgen, rekenen op een scherper toezicht van de gemeente.(...)
De Leidse Cliëntenraad Sociale Zaken steunt de verdere bestrijding van fraude, maar roept de gemeente wel op zorgvuldig te blijven. De cliëntenraad vindt dat de sociale recherche te snel als verdachte ziet en behandelt. ook vreest de raad dat de doelstelling om minder uitkeringen te verstrekken, leidt tot onzorgvuldigheid.
6-11-2008.
Kritiek op nieuwe huisvestingsverordening
LEIDEN - De Leidse cliëntenraad heeft kritiek op de nieuwe huisvestingsverordening van de regio Leiden, Duin- en Bollenstreek. Die werd woensdagavond door het samenwerkingsverband Holland Rijnland aangenomen.
De wijzigingen moeten zorgen voor een betere doorstroming binnen de regionale woningmarkt. Maar volgens de cliëntenraad en een aantal andere organisaties wordt het voor mensen met een laag inkomen moeilijker een woning te vinden. Ook zouden er te weinig sociale woningen zijn om de grotere groep woningzoekenden te bedienen.
RTV West (MP3, 1'51), 30-10-2008.
Cliëntenraad boos over uitspraak 'gestoorde persoonlijkheden' bedrijfsleider
'Stop reïntegratie bij kringloopwinkel'
Leiden - De Cliëntenraad Sociale Zaken van Leiden roept de gemeente op de bijstandsgerechtigden die in kringloopwinkel Het Warenhuis werken daar weg te halen en er geen mensen meer heen te sturen in het kader van reïntegratieprojecten. De cliëntenraad vindt de kringloop ongeschikt voor werkreïntegratie vanwege uitlatingen van de bedrijfsleider en diens woordvoerster in deze krant.
Na aantijgingen van medewerkers van diefstal door personeel van de kringloop, sprak de bedrijfsleider over 'gestoorde persoonlijkheden' in relatie tot werknemers. Zijn woordvoerster verbeterde hem met 'medewerkers met een eigen verhaal'. "Mensen met afstand tot de arbeidsmarkt. Het kan zijn dat zij dingen menen te zien die feitelijk anders zijn."
Onacceptabel, vindt de cliëntenraad. "De uitlatingen van de woordvoerster komen feitelijk op hetzelfde neer", zo schrijft de raad aan wethouder werk en inkomen Jan Jaap de Haan. "Zowel de bedrijfsleider als de woordvoerster gaan er blijkbaar vanuit dat werkzoekenden geestelijk niet in orde zijn. Op een andere manier kunnen hun woorden niet worden geïnterpreteerd.
In een standaardoverleg met gemeenteambtenaren drong de cliëntenraad er al op aan om bijstandsgerechtigden bij de kringloop weg te halen en er geen mensen via reïntegratiebureaus meer heen te sturen. Dat werd niet toegezegd, waarna voorzitter van de cliëntenraad Meijer de wethouder direct aanschreef met het verzoek om 'krachtige maatregelen'. "Verontschuldigingen van uw collega John Steegh zijn voor ons niet voldoende."
Toen de gemeenteraad zich vorige maand ook zeer verontwaardigd toonde over de uitspraak van de bedrijfsleider, nam wethouder Steegh de verantwoordelijkheid voor de 'hoogst ongelukkige' woorden. Tegenover hem zou de bedrijfsleider echter stellen 'onzorgvuldig geciteerd' te zijn.
Wethouder De Haan reageert schriftelijk op vragen van deze krant: "Collega Steegh heeft reeds namens het college aangegeven dat wij de citaten, zoals in het LD weergegeven, zeer betreuren en niet delen. Daarvoor zijn excuses aangeboden. Wij zien dan ook verder geen reden om mensen die een werk- of leertraject bij Het Warenhuis hebben (of in de toekomst willen) deze werkplek te onthouden. Reïntegratie is juist één van de belangrijke doelstellingen van Het Warenhuis. De uitspraak, hoe ongelukkig ook, maakt dat niet minder belangrijk."
De cliëntenraad is sowieso ontevreden over arbeidsintegratie in Leiden. Geen enkel bureau levert volgens de raad maatwerk. Terwijl er 'geld genoeg is voor betere trajecten', stelt de cliëntenraad. Die wijst op de bijna 13 miljoen euro die Leiden jaarlijks van het Rijk ontvangt voor reïntegratie en waarvan de laatste jaren steeds een groot deel overblijft. Het onderzoek naar de mogelijke fraude bij de kringloop duurt waarschijnlijk nog een paar weken.
23-10-2008.
"Holland Rijnland heeft sociale volkshuisvesting afgeschaft"
Leiden - De Cliëntenraad SoZA Leiden sluit zich aan bij de kritiek van de huurdersorganisaties op de herziene huisvestingsverordening Holland Rijnland, maar oordeelt in een bekopte zienswijze vooral vanuit de belangen van de laagstbetaalde burgers van de gemeente Leiden. De Cliëntenraad mist een waarborg van de belangen van deze kwetsbare groep en wijst erop dat het hier om een primaire levensbehoefte gaat.
Evenals de Federatie van Huurdersorganisaties van Leiden en Omstreken (FHLO) en de Stichting Regionaal Huurdersoverleg (SRH) vreest de Cliëntenraad dat huurders en woningzoekenden met lage inkomens het nóg moeilijker zullen krijgen in 2010. Dan kunnen door de toekenning van woonwaarde aan alle huurders van particuliere huurwoningen en eigenaar- bewoners met hoge inkomens, starters en mensen met een laag inkomen worden verdrongen. Er komt dus nog meer concurrentie voor deze kwetsbare groep, die nu al veel te weinig mogelijkheden op de woningmarkt heeft. De problemen voor de laagstbetaalden worden nog eens vergroot doordat er geen inkomens- en vermogenseisen aan huurders worden gesteld. In feite heeft de regio Holland Rijnland hiermee de sociale volkshuisvesting afgeschaft. De Cliëntenraad is daarom net als de FHLO voorstander van inkomens- en vermogensgrenzen voor sociale huurwoningen.
De Cliëntenraad SoZA wijs afschaffing van de overgangsregeling af. Hierdoor verdwijnen de opgebouwde rechten in 2010. Een overheid die zo nonchalant met rechten van burgers omgaat wekt niet de indruk een betrouwbare overheid te willen zijn. Ook is de Cliëntenraad tegen een sanctieregeling voor mensen die woningen weigeren. Evenals de huurdersorganisaties pleit de Cliëntenraad voor goede voorlichting, een gratis woningkrant en een goede aparte klachtenregeling.
Concurrentie ongewenst
Al in 2005 was de Cliëntenraad SoZA tegen tegen deelname van huurders uit andere gemeenten dan de buurgemeenten aan de woonruimteverdeling in Leiden. De Leidse woningmarkt is zeer krap en woningzoekenden uit andere gemeente concurreren met Leidse woningzoekenden met een smalle beurs. Het lijkt de Cliëntenraad daarom beter als de gemeenten in de regio Holland Rijnkand en de wonincorporaties eerst zorgen voor voldoende betaalbare sociale huurwoningen.
Samenvattend: De Cliëntenraad SoZA Leiden wijst deze gewijzigde verordening af. De inhoud is niet in het belang van de laagstbetaalden in Leiden, maar zal hun kansen op het vinden van een betaalbare woning eerder verkleinen dan vergroten. De schaarste wordt wellicht anders verdeeld, maar verdwijnt niet. Dak- en thuisloosheid onder de laagstbetaalden zullen een knellend probleem blijven. Het is echter een kerntaak van het openbaar bestuur om dergelijke problemen op te lossen en juist de belangen van de meest kwetsbaren te beschermen. Dat gebeurt met deze verordening ook in de gewijzigde vorm niet.
22-08-2008.
Cliëntenraad niet onder indruk van kortingspas
LEIDEN - De Leidse Cliëntenraad is niet onder de indruk van de voordeelpas die sinds 1 augustus in Leiden te koop is. De pas kost 25 euro, maar minima kunnen hem aanschaffen voor 7,50 euro.
Volgens voorzitter Meijer van de Cliëntenraad, die opkomt voor de belangen van mensen met een uitkering, zijn er met de kaart bijna geen kortingen te krijgen waar minima iets aan hebben. Het gaat bijvoorbeeld om korting op een bezoek aan een pretpark in Duitsland en kortingen bij dure kledingzaken.
Initiatiefnemer Sari Kaya van de voordeelpas zegt dat zijn kaart voor iedereen bedoeld is en niet exclusief voor minima. Wel wil hij in onderhandeling met de gemeente om te kijken of er ook andersoortige kortingen gegeven kunnen worden.
RTV West (MP3, 4'40), 8-08-2008.
Cliëntenraad SoZA vreest verslechtering van het minimabeleid
Leiden - In een brief aan de gemeenteraad en het college heeft de Cliëntenraad SoZA Leiden kritiek geuit op de in de Perspectiefnota 2009 aangekondigde verschraling van het Leidse minimabeleid en op verdere wijzigingen van dit beleid, waarvan bepaalde groepen het slachtoffer kunnen worden. Ook is de Cliëntenraad SoZA ontevreden over de gevolgen van 'Anders Werken', de reorganisatie van het ambtelijk apparaat die op 1 januari 2008 afgerond had moeten zijn.
Het Leidse college wil de woonlastenregeling voor oudere minima en de staffeling (ter voorkoming van de armoedeval) van het minimabeleid afschaffen, en heeft meer wijzigingen van het minimabeleid aangekondigd. De Cliëntenraad SoZA adviseert tegen een verschraling van het minimabeleid, en ook tegen een eventueel uitspelen van de ene groep tegen de andere. De raad wijst erop dat de financiële positie van alle minima sterk onder druk staat. Dit komt o.a. door de stijgende huren en voedsel- en energieprijzen, waardoor het meedoen in de samenleving voor mensen met lage inkomens steeds moeilijker wordt. Daarom zou volgens de Cliëntenraad niet op het minimabeleid bezuinigd moeten worden, maar zou juist werk moeten worden gemaakt van de door meerdere colleges toegezegde indexering van de bedragen. De Cliëntenraad SoZA wijst in dit verband op het huidige college- akkoord (geen "verschraling van het voorzieningenniveau") en toezeggingen uit de vorige raadsperiode. Die komen erop neer dat het minimabeleid en armoedebestrijding niet het slachtoffer mogen worden van budgettaire schommelingen en eventuele tekorten.
Verder heeft de Cliëntenraad kritiek op de reorganisatie 'Anders Werken', waardoor functies en taakgebieden niet goed zijn afgebakend, ambtenaren soms niet weten wat ze moeten doen en er te veel extern ingehuurde krachten bij de gemeente werkzaam zijn. Bij de Cliëntenraad komen klachten binnen over het grote verloop van consulenten (contactpersonen) en casemanagers (helpen bij het vinden van werk). Bijstandsgerechtigden moeten daardoor vaak hun verhaal opnieuw doen en van (mondelinge) afspraken en toezeggingen komt door een slechte dossieroverdracht soms niets terecht. Vaak is de oorzaak hiervan gelegen in de algemene personeelsstop (in het kader van 'Anders Werken'), waardoor alleen maar tijdelijke medewerkers via dure detacheringsbureaus mochten worden aangetrokken.
In de opvatting van de Cliëntenraad had een onderscheid tussen essentiële uitvoeringstaken en andere werkzaamheden gemaakt moeten worden. Al eerder pleitte de Cliëntenraad voor een herwaardering van de functies van consulent en casemanager om de kwaliteit van de dienstverlening aan aanvragers en ontvangers van een uitkering te kunnen verbeteren.
4-07-2008.
Leiden lijkt te kiezen voor 'work first'
LEIDEN - Wethouder Jan-Jaap de Haan wil voor november een plan maken voor 'work first' in Leiden: een beleid waarbij mennsen moeten werken voor een uittkering of een opleiding moeten volgen waarmee ze werk kunnen vinden. Daarvoor lijkt een meerrderheid te bestaan in de gemeenteraad, nu de PvdA het verzet ertegen heeft opgegeven. "Wij hebben ons altijd verzet tegen een beleid waarbij mensen van sociale zaken naar de knijperfaabriek worden gestuurd zoals de VVD wil", zei PvdA'er Roelof van Laar in de commissie Werk en Financiën. "Misschien is de tijd gekomen om te zien of we gezamenlijk kunnen optrekken."
De meerderheid in de gemeenteraad denkt met work first bezuinigingen op het minimabeeleid overbodig te maken. Met name het voorstel van De Haan om de woonlastenregeling voor ouderen af te schaffen stuitte in de commissie op veel verzet.
Voorzitter Meijer van de Cliëntenraad Sociale Zaken is ook tegen de bezuinigingen, maar ziet niets in work first, dat hij een 'wreed uitstroombeleid' noemt. Als de gemeente daarvoor kiest, toont Leiden zich volgens Meijer, 'een onbetrouwbare overheid'. "We hebben net een nieuw integratiebeleid, waarin scholing een grote rol speelt."
4-07-2008.
Dit klopt niet helemaal. Daarnaast zei de voorzitter reïntegratiebeleid, niet integratiebeleid.
Inperken bijstand schiet door
DEN HAAG - Gemeenten gaan steeds vaker over de schreef in hun pogingen het aantal bijstandsgerechtigden omlaag te brengen.
Zij sluiten prestatiecontracten af met Centra voor Werk en Inkomen (CWI) over het aantal aanvragen dat niet mag resulteren in een uitkering. Bovendien traineren zij aanvragen voor bijstand door telkens aanvullende eisen te stellen. Dat constateren cliëntenraden en socialezekerheidsadvocaten op grond van klachten van bijstandsgerechtigden.
Met name de prestatiecontracten die gemeenten hanteren, schieten de cliëntenraden in het verkeerde keelgat.
Zo mag in Leiden één op de twee aanvragen niet tot een uitkering leiden. "Hoe kun je nu zo'n doel nastreven? Als iemand recht heeft op een uitkering, dan hoort hij die ook te krijgen", zegt Else Roetering van de Landelijke Cliëntenraad (LCR).
De quota moeten worden gehaald door aanvragers meteen aan een baan te helpen of aan een andere uitkering (zoals een Wajong-uitkering). De cliëntenraden vermoeden dat gemeenten het aantal uitkeringen ook drukken door de aanvragen te frustreren.
"Vooral het laatste jaar horen wij klachten van mensen die steeds maar weer extra informatie in moeten leveren. Zelfs rekeningoverzichten van tien jaar terug", zegt E. Meijer van de cliëntenraad Leiden. De Haarlemse socialezekerheidsadvocaat P. Fischer spreekt zelfs van een waar treiterbeleid. "Zolang aanvullende stukken niet zijn ingeleverd, wordt zo'n aanvraag ook niet behandeld. Op die manier worden aanvragen maandenlang aangehouden."
Volgens LCR-voorzitter Roetering worden er nu winsten behaald 'over de ruggen van mensen'. Gemeenten krijgen budgetten toegewezen waarvan zij de uitkeringen moeten betalen. Geld dat overblijft, mogen zij vrij besteden aan bijvoorbeeld de aanleg van een zwembad of de bouw van een theater. In 2006 hield 70 procent van alle gemeenten hier geld aan over, blijkt uit onderzoek van de Inspectie voor Werk en Inkomen. In Amsterdam was de winst bijvoorbeeld 18 miljoen euro.
De komende vier jaar moet het aantal bijstandsuitkeringen met 15 procent dalen. Als het gemeenten lukt het aantal uitkeringen in 2012 met een kwart te verminderen, levert dat hen een bonus van 940 miljoen euro op.
'Wat is er met die 77 cent gebeurd?'
Drie mappen, goed voor een stapel papier van zeker dertig centimeter, behelst inmiddels het dossier van de 57-jarige R. Swertz uit Haarlem. "Dit is de aanvraag voor één bijstandsuitkering", verzucht socialezekerheidsadvocaat Fischer.(...)
De aanvragen stagneren steeds door verzoeken om aanvullende informatie. Verzoeken die volgens Fischer 'vaak nergens op slaan'.(...) En dan zijn er bewijsstukken nodig die aantonen wat het eindsaldo van een opgeheven rekening is. Het laatste afschrift van enige dagen daarvoor is niet voldoende. Het eindsaldo blijkt 77 cent te zijn, maar het bewijsstuk komt te laat binnen en de aanvraag wordt afgewezen.(...)
Gemeenten die aanvragen traineren door stelselmatig opnieuw informatie te eisen. Het is volgens Else Roetering van de Landelijke Cliëntenraad (LCR) aan de orde van de dag. "Gemeenten worden opgejaagd om zo min mogelijk bijstandsgerechtigden te hebben.(...)
In gemeentelijke stukken heet het verstrekken van bijstandsuitkeringen 'een schadelast'. Om die te beperken spreken gemeenten en Centra voor Werk en Inkomen (CWI) prestatiequota af. Het doel voor 2008 in de gemeente Leiden is bijvoorbeeld: ervoor zorgen dat de helft van de aanvragen niet resulteert in een uitkering. "Dit is mensonterend en ook onmogelijk uit te voeren. Hoe kunnen gemeenten zich nu ten doel stellen de helft van de aanvragen af te wijzen?", zegt E. Meijer van de cliëntenraad in Leiden. "Je hoort te kijken of iemand er recht op heeft."
De gemeente Haarlem stelt dat de aanvullende eisen niets te maken hebben met het behalen van het afwijzingspercentage.(...)
Diverse bij de GPD aangesloten dagbladen, ook met als kop Gemeenten steggelen over elk dubbeltje, Gemeenten over schreef bij rem op bijstand, Gemeenten frustreren bijstandsgerechtigden, Gemeenten schieten door bij beperken bijstand en Deuren bijstand stevig op slot.
De kwestie leidde tot kamervragen.
'Gemeente frustreert bijstandsgerechtigden niet'
Leiden - De gemeente en het centrum voor werk en inkomen (CWI) werpen niet expres een bureaucratische berg op om mensen te ontmoedigen een uitkering aan te vragen. Dat zegt wethouder Jan-Jaap de Haan (sociale zaken), die beschuldigingen van dien aard verwerpt die de Leidse Cliëntenraad Sociale Zaken vrijdag in de krant deed.
"Wie recht heeft op een uitkering, kríjgt een uitkering.", zegt De Haan, ontstemd over de door cliëntenraadvoorzitter Meijer geuite beschuldigingen. Meijer denkt dat de gemeente al het mogelijke doet om het aantal uitkeringen omlaag te brengen, met als drijfveer het geld dat de stad dan overhoudt.
"Het is een heel kwalijke beschuldiging dat wij mensen opzéttelijk zouden frustreren. Dat is echt onzin", zegt De Haan. "Laat hem met bewijzen komen. Dat soort 'vermoedens' doet geen recht aan de enorme inzet die we hebben om mensen weer aan het werk te helpen." Want om dat laatste, zo zegt De Haan, gaat het de gemeente.
15-02-2008.
Uit de Service Niveau Overeenkomst 2007 CWI - gemeenten Leidse regio:
"4.7. Het CWI vervult een poortwachterfunctie voordat er sprake is van een mogelijke uitkeringsaanvraag, dat wil zeggen dat het aanvaarden van werk boven een uitkering gaat en het CWI erop inzet om de klant te bemiddelen naar werk vóórdat de uitkeringsintake plaats vindt. Als een klant binnen deze periode uitstroomt, wordt hij/zij toegerekend aan de preventiequote.
Prestatie-indicator: Het CWI streeft overeenkomstig de met het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid overeengekomen normen naar (...) een preventiequote WWB van tenminste 50%."
In de conceptversie was er ook nog sprake van "schadelastbeperking" (het gaat over mensen!). Dat werd er op ons aandringen uit verwijderd.
Zie ook SNO 2007.
De Cliëntenraad heeft o.a. klachten ontvangen van aanvragers die niet meer terzake doende gegevens van zeer lang geleden moesten overleggen of moesten bewijzen een periode zonder uitkering van her en der geleende niet al te grote bedragen te hebben geleefd.
'Te veel managers in gemeente'
LEIDEN - In zijn nieuwjaarstoespraak hekelde voorziter Meijer van de Cliëntenraad Sociale Zaken de oprukkende managementcultuur in het openbaar bestuur. Hij noemde in dit verband de gemeentelijke reorganisatie 'Anders Werken'. "Die heeft geresulteerd in de intocht der managers. Deze functionarissen sturen te sterk op het behalen van meetbare doelen, streefcijfers, oftewel in managementjargon targets en output".
16-01-2008.
Gele kaart heeft geholpen
Wethouder Paul Jonas minder onverschillig over reïntegratievisie
LEIDEN - Het heeft er alle schijn van dat wethouder Paul Jonas (SP/Sociale Zaken en Cultuur) lering heeft getrokken uit de gele kaart die hem enkele weken geleden door de raad werd toebedeeld na een interpellatie over de overschrijdingen rond het Scheltemacomplex.(...)
Het lijkt erop dat wethouder Jonas door de vele vragen van de commissie, beraadslagingen en hoorzittingen over dit onderwerp, werkbezoeken, adviezen van de Cliëntenraad Sociale zaken (...) ook inhoudelijk meer betrokken en vooral beter geïnformeerd is geraakt bij de problematiek.(...)
11-05-2007.
'Ernstig conflict' tussen gemeente en Cliëntenraad
LEIDEN - De Cliëntenraad Sociale Zaken, belangenbehartiger voor werkloze Leidenaars, heeft een conflict met de gemeente 'zoals wij dat nog nooit hebben gehad'. Voorzitter Meijer is zeer verbolgen dat het college van burgemeester en wethouders gisteren de reïntegratievisie 2007-2010 besprak, zonder dat de Cliëntenraad de tijd heeft gekregen een advies op te stellen. Meijer zegt ter advisering slechts een 'onvolledig en structuurloos' preconcept te hebben ontvangen.
Op het document dat het college besprakt, heeft Meijer echter wel degelijk van alles aan te merken. Het staat volgens hem vol kille technocratische en suggestieve taal, die vooroordelen over werklozen bevestigt. Meijer had het college graag geadviseerd om wat betreft werkloosheidsbeleid niet te gaan samenwerken met andere gemeenten, 'aangezien regiogemeenten doorgaans een repressiever en conservatiever beleid voeren'. Ook uit Meijer zijn wantrouwen jegens De Zijl Bedrijven, de Leidse sociale werkvoorziening. Als die organisatie verantwoordelijk wordt voor de uitvoering van het Leidse beleid, voorziet Meijer dat de weg wordt vrijgemaakt voor een verzelfstandigd dwangarbeidsbedrijf.
Ook adviseert Meijer de gemeente om af te zien van grote reïntegratietrajecten. Volgens de Cliëntenraad bieden die werklozen nauwelijks maatwerk en zelden goede scholing. 'Reïntegratiebdrijven bieden liever zinloze eigen cursussen en trainingen aan, want dan wordt er meer verdiend', aldus Meijer.
Als Leiden echt wil investeren in arbeidsmarktgerichte scholing, zou de gemeente daar de komende periode bovendien meer geld voor moeten uittrekken, meent Meijer.
14-02-2007.
Voorzitter Cliëntenraad SoZA:
'Bijstandsfondsen niet misbruiken'
In zijn nieuwjaarstoespraak 2007, gehouden op de gemeenschappelijk nieuwjaarsreceptie van de Cliëntenraad SoZA en FNV Bondgenoten, leverde voorzitter Meijer van de Cliëntenraad harde kritiek op het college dat eind vorig jaar besloot met bijstandsgelden elders begrotingsgaten te dichten.
Hij noemde een aandelentransactie van DZB en een loonkostensubsidie voor de Stichting Stadsparkeerplan, die met gelden uit het werkdeel Wet werk en bijstand (WWB) worden gefinancierd, geld dat volgens hem gebruikt had moeten worden om bijstandsgerechtigden aan een baan te helpen. "Het Stadsparkeerplan moet maar uit andere budgetten gesubsidieerd worden, bijvoorbeeld die van Verkeer of Economische Zaken", aldus Meijer, die uithaalde uit naar de organisatoren van het Rembrandtfestival, omdat die "ook in het budget van Sociale Zaken wilden graaien". Hij waarschuwde voor misbruik van gelden die bedoeld zijn voor de uitvoering van de Wet maatschappelijke ondersteuning.
De voorzitter van de Cliëntenraad zei dat een dergelijke landelijke tendens drie jaar geleden al voorspeld werd, toen de WWB nog slechts een concepttekst was. Meijer noemde ook andere enkele jaren geleden voorziene recente landelijke ontwikkelingen, zoals een te sterke nadruk op hoge uitstroom- en lage instroomcijfers, waarbij "mensen ondergeschikt worden gemaakt aan de drang tot scoren met streefcijfers".
Dit resulteert in een overdreven strenge benadering van uitkeringsaanvragers en -gerechtigden en het vertragen van aanvragen, "waarbij rechtsstaat en grondrechten blijkbaar soms even niet van toepassing zijn". In het bijzonder hekelde hij controlerende huisbezoeken, die vaak het karakter van een huiszoeking krijgen: "de overheid moet burgers niet zo wantrouwen en heeft in beginsel niets bij burgers thuis te zoeken, alleen in sommige gevallen bij een concrete verdenking van een misdrijf, en dan volgens de regels die daarvoor wettelijk zijn vastgelegd". Hij verwees naar de uitkomsten van een recent landelijk burgerpanel, waaruit bleek dat werkzoekenden op grote schaal met wantrouwen en discriminatie worden geconfronteerd. Meijer benadrukte dat respect voor de mensen voorop moet staan.
Meijer ging verder in op de gemeenteraadsverkiezingen vorig jaar en noemde enkele punten die de college-onderhandelaars van de de Cliëntenraad hadden overgenomen in het collegeprogramma, zoals indexering van bedragen en echt individueel maatwerk bij reïntegratie. Voorzitter Meijer hoopte wel op een verbetering van de verstandhouding met het college en toonde zich verheugd was over de verdwijning van het kabinet van CDA, VVD en D66, "het kabinet van de sociale afbraak", waardoor een voorstel voor het met behoud van uitkering en zonder arbeidsovereenkomst laten werken van bijstandsgerechtigden door de Eerste Kamer niet in behandeling werd genomen. Ten slotte blikte Meijer vooruit naar de kabinetsformatie, waarbij hij de hoop op een socialer beleid uitsprak.
10-01-2007.
Een korter artikel met dezelfde strekking stond in 
van 14-01-07 onder de niet geheel juiste kop 'Er wordt gegraaid in Bijstandsfonds'.
Terecht onderzoek naar Buurtwerkmaatschappij
Op 12 september 2006 plaatste het Leidsch Dagblad een ingezonden brief van ondergetekende onder de titel "Buurtwerkmaatschappij terecht in opspraak", naar aanleiding van twee artikelen in deze krant. Die kop zou ook hierboven kunnen staan, want de directeur van de Leidse Buurtwerkmaatschappij, C. Lafeber, doet wel heel verongelijkt in het artikel over perikelen rond boerderij Zwetsloot (Leidsch Dagblad van 4 januari j.l.). Het is echter niet zonder reden dat instellingen hun handen van een eventuele samenwerking met de heer Lafeber hebben afgetrokken of er nooit aan zijn begonnen en dat de gemeente Leiden een onderzoek instelt, want de situatie is mistig en geeft aanleiding tot wantrouwen.
De Buurtwerkmaatschappij krijgt een forse loonkostensubsidie van de gemeente Leiden voor mensen die onder een (in 2004 ingetrokken) landelijke regeling voor gesubsidieerde arbeid vielen en er worden daar bijstandsgerechtigden geplaatst in het kader van door de gemeente Leiden betaalde participatietrajecten (begeleid vrijwilligerswerk). Daarnaast zijn er mensen gedetacheerd die onder Wet sociale werkvoorziening vallen. In tegenstelling tot wat de heer Lafeber beweert is het bepaald niet gebruikelijk en ook niet integer om bijstandsgerechtigden en door de gemeente gesubsidieerde werknemers van de Buurtwerkmaatschappij, of daar gedetacheerden, in te zetten voor zijn BV's en hen het huis bij boerderij Zwetsloot, waarin hij nu woont, te laten verbouwen. Dat de heer Lafeber tegenover het Leidsch Dagblad laat blijken dit niet te begrijpen is alleen al reden genoeg om niet met hem in zee te willen gaan.
Bestudering van het jaarverslag 2005 van de Buurtwerkmaatschappij (bij mijn weten het eerste!) roept zo veel vragen op dat het vreemd is dat er niet eerder een onderzoek is uitgevoerd. Dat doet ook de verwevenheid van de belangen van de heer Lafeber en de Buurtwerkmaatschappij, waarvan het tewerkstellen van "Buurtwerkmaatschappij-mensen", inclusief de heer Lafeber zelf, op "zijn" boerderij deel uitmaakt.
De huidige situatie werd veroorzaakt door de jarenlange afwezigheid of passiviteit van het bestuur van de Buurtwerkmaatschappij en door een gebrek aan toezicht, zodat de heer Lafeber ongehinderd door gemeente, stichtingsbestuur en werkgever zijn gang heeft kunnen gaan. Het is goed dat de gemeente Leiden onderzoeken naar de Buurwerkmaatschappij en naar de handel en wandel van de heer Lafeber laat doen. De gemeente Leiden zou echter ook beter toezicht op de Buurtwerkmaatschappij moeten houden, zolang daar bijstandsgerechtigden en gemeentegeld naartoe gaan. Het zou echter veel beter zijn om alle banden met de Buurtwerkmaatschappij te verbreken en nooit meer op enigerlei wijze met de heer Lafeber samen te werken.
16-01-2007. Ingezonden brief namens de ClRd van 7-01-2007.
http://www.clientenraad-leiden.nl/ - Redactie en vormgeving: Studio ML